Ang Hajj (malaking Pilgrimahe)

Ang Mga Kabutihan at Katangian ng Makkah at ng Masjidil Haram (Ang Sagradong Bahay-Dalanginan)

Ang Masjidil Haram sa Makkah Al-Mukarramah ay nakatayo sa dakong kanluran ng kapuluang Arabia, ito ay nagtataglay ng maraming katangian sa Islam, ang ilan dito ay:

1. Dito nakatirik ang marangal na Kaabah:

 Ang Kaabah ay isang kuwadradong gusali at halos parang kubo, na nakalagay sa gitna ng Masjidil Haram sa Makkah Al-Mukarramah.

Ito ang Qiblah (direksiyon) na hinaharap ng mga Muslim sa sandaling isinasagawa ang Salaah at iba pang mga Ibaadah (gawaing pagsamba) na ipinag-uutos ng Allah.At katotohanan, ito ay itinayo ni Propeta Abraham [Ibrahim Al-Khalil sa arabik] at ng kanyang anak na si Propeta Ismael, nawa’y ipagkaloob sa kanila ang pagpapala at kapayapaan – bilang pagsunod sa kautusan ng Makapangyarihang Allah. Paglipas ng mahabang panahon, ito ay dumanas ng maraming ulit na pagbabago [pagkumpuni].

Ang Allah na Makapangyarihan at Kapita-pitagan ay nagsabi: {At [banggitin mo] nang itayo nina Abraham at [ng kanyang anak na si] Ismael ang haligi ng [sagradong] bahay-dalanginan [ang Ka’bah] [at sila ay nanalangin]: “Aming Panginoon, tanggapin Mo po [ang paglilingkod na] ito mula sa amin. Katotohanan, Ikaw ang Lubos na Nakaririnig, ang Maalam.” 

[Al-Baqarah (2): 127]

At katotohanan, nang ito ay kanilang muling kinumpuni, tumulong ang Propeta Muhammad  sa paglagay ng Al-Hajarul Aswad (itim na bato) sa kinalalagyan nito kasama ng mga tribu sa Makkah Al-Mukarramah.

2.Ito ang kauna-unahang Masjid (Bahay dalanginan) sa ibabaw ng lupa:

Sapagka’t, nang tanungin ng isang dakilang Sahabah (kasamahan ng Propeta) na si Abu Dar – kalugdan nawa siya ng Allah – ang Sugo ng Allah  : O Sugo ng Allah! Aling Masjid (bahay dalanginan) ang kauna-unahang itinayo sa lupa? Siya ay nagsabi:

 «Ang Masjidil Haram (bahay dalanginan sa Makkah)», sinabi niya (Abu Dar): aking sinabi: Alin ang sumunod? Siya ay nagsabi: 

«Ang Masjidil Aqsa (bahay dalanginan sa Herusalem)»

aking sinabi: Ilan ang naging pagitan ng mga ito? Siya ay nagsabi:

 «Apatnapung taon, at saan ka mang maabutan ng Salaah (pagdarasal) simula ngayon, iyong isagawa ito, sapagka’t naroroon ang kabutihan».

 [Al-Bukhari: 3186 – Muslim: 520]

3.Dinaragdagan nang maraming ulit ang gantimpala ng mga pagdarasal [Salaah] dito:

Sapagka’t katotohanang sinabi ng Sugo ng Allah  :

 «Ang isang Salaah sa aking Masjid – ibig sabihin ay ang Masjid sa Madinah – ay higit na mainam kaysa sa isang libong [1,000] pagdarasal [Salaah] na isinasagawa sa iba pang mga Masjid maliban sa Masjidil-Haram, sapagka’t ang isang Salaah sa Masjidil Haram ay katumbas ng isang daang libong [100,000] Salaah na isinasagawa sa iba pa rito».

 (Ibn Majah: 1406 – Ahmad: 14694)

4. Ito ay sagradong pook ng Allah at Kanyang Sugo:
Ang Allah ay nagpahayag: 

{[Sabihin mo, O Muhammad], “Ako ay napag-utusan na sambahin ang Panginoon ng lungsod na ito [ang Makkah], na Kanyang ginawang sagrado at Siyang nagmamay-ari ng lahat ng bagay. At ako [si Muhammad] ay napag-utusan na maging isa sa mga Muslim [na tumatalima sa Allah]. [Surah An-Naml (27): 91]

Ang ayah [o talata ng Qur’an] ay nagpahayag na ang Makkah ay isang sagradong sambahan, kaya ipinagbawal ng Allah sa mga mamamayan dito ang magpadanak ng dugo, o maghasik ng kawalang katarungan kaninuman, o magsasanay dito ng pangangaso, o mamutol dito ng anuman sa mga kahoy nito at mga damo nito. 

Sinabi niya  : «Katotohang ang Makkah ay ginawang banal ng Allah, subali’t ito’y hindi ginawang banal ng mga tao, kaya hindi nararapat para sa isang taong naniniwala sa Allah at sa Huling Araw na siya ay magpadanak ng dugo rito, gayundin na magpuputol dito ng anumang kahoy». (Al-Bukhari: 104 – Muslim: 1354)

5. 5. Ito ang pinakamamahal na bayan para sa Allah at sa Kanyang Sugo 

Sinabi ng isa sa mga Sahabah (kasamahan ng Propeta): Nakita ko ang Sugo ng Allah  habang siya ay nakasakay sa kanyang kamelyo na nakatindig sa Hajurah (isa sa mga purok sa Makkah) na nagsasabi: «Sumpa man sa Allah! Katotohanang [O Makkah] ikaw ang pinakamainam at pinakamamahal na lupa ng Allah, at kung hindi lamang ako ipinagtabuyan mula sa iyo, tunay na hindi ko magagawang iwanan ka.» (At-Tirmidhi: 3925 – An-Nisaai sa Al-Kubra: 4252)

6. 6. [Bilang tungkulin] ipinag-utos ng Dakilang Allah ang pagsasagawa ng Hajj (Pilgrimahe) sa Kanyang banal na tahanan sa sinumang may kakayahan pumarito:

Sa katunayan, si Propeta Abraham [Ibrahim[ – nawa’y ipagkaloob ang kapayapaan sa kanya – ay nanawagan sa sangkatauhan na kanilang isagawa ang Hajj, kaya dumagsa ang mga tao mula sa lahat ng lugar, at maging ang mga Propeta ay nagsipaggawa ng Hajj – tulad ng ipinabatid dito ng Sugo  . Ang Allah ay nagsabi bilang kautusan kay Ibrahim: {At ipanawagan mo sa sangkatauhan [O Abraham] ang [kahalagahan ng] Hajj; sila ay darating sa iyo na nakayapak at nakasakay sa bawa’t kamelyo, at sila ay magsisirating mula sa bawa’t [matatarik at] malalayong daan}. Al-Hajj (22): 27

Ang Kahulugan ng Hajj (Pilgrimahe):

Ang Hajj ay ang pagtungo sa banal na Tahanan ng Allah upang isagawa ang mga rituwal, ito ay ang mga gawain at salita na napatunayan sa Propeta  , tulad ng Al-Ihram (pagpasok sa kalagayan ng Hajj), At-Tawaf (pag-ikot) sa palibot ng banal na tahanan (Kaabah) nang pitong ulit, As-Sa`ey (paglalakad) sa pagitan ng dalawang bundok na tinaguriang As-Safa at Al-Marwah, Al-wuquf (pagtigil) sa `Arafah, at ang Rami - paghahagis ng mumunting mga bato sa Mina atbp.

At mayroon itong malalaking kapakinabangan para sa mga Muslim, tulad ng paghahayag sa Kaisahan ng Allah, ang pagtamo ng dakilang pagpapatawad na ipagkakaloob sa mga nagsasagawa ng Hajj, ang pagkakakilala sa pagitan ng mga Muslim at ang pag-aaral sa mga alituntunin ng Relihiyon atbp.

Ang oras ng Hajj: Natutuon ang mga gawain ng Hajj sa pagitan ng araw ng ikawalo at ikalabingtatlo sa buwan ng Dhul Hijjah, na siyang ikalabindalawang buwan sa mga lunar na buwan sa Islamikong Kalendaryo.

Sino Ang May Tungkuling Upang Magsagawa ng Hajj?

[Bilang tungkulin], ipinag-utos angHajj para sa isang Muslim na may kakayahan (ang kahulugan ng nasa ganap na katungkulan – tulad ng naunang nabanggit – nasa wastong pag-iisip at wastong edad).

At Ang Kahulugan ng May Kakayahan ay:

Ang kakayahang makaabot pagtungo sa banal na Tahanan sa tamang pamamaraan at naaalinsunod sa Batas [ng Islam], at ang pagsasakatuparan sa mga rituwal ng Hajj nang wala gaanong danasing paghihirap nang higit kaysa sa natatamong paghihirap ng karaniwang paglalakbay, kalakip ang kaligtasan ng sarili at kayamanan, at na ang lahat ng kanyang kakailanganin para sa kanyang Hajj na panggugol ay higit kaysa sa kanyang pangunahing pangangailangan at sa panggugol sa mga taong tungkulin niyang tustusan.

Ang Kakayahan ng isang Muslim Upang Magsagawa ng Hajj

1. Ang makayanan niyang isagawa ang Hajj sa sarili niya mismo. Ibig sabihin ay makakayanan niyang makaabot patungo sa Tahanan sa sarili niya mismo nang walang daranasing labis na paghihirap kaysa sa karaniwang paglalakbay, at mayroon din siyang sapat na kayamanan para sa paggugol rito, kaya nararapat niyang isagawa ang tuugkulin ng Hajj sa sarili niya mismo.
2. Ang kakayahang pananalapi upang isagawa ito para sa kanya. Ito ay nauukol para sa mga Muslim na walang kakayahang isagawa ito nang sarili sanhi ng karamdaman o katandaan, nguni’t mayroon siyang kakayahan upang pahintulutan ang iba upang isagawa para sa kanya ang Hajj bilang kanyang kapalit, sa gayon tungkulin niyang gastusan ng salapi ang sinumang magsasagawa ng Hajj bilang kanyang kapalit.
3. Ang walang kakayahang isagawa ang Hajj, maging sa sarili niya mismo o sa iba bukod sa kanya. Kaya sa kanya ay hindi ipinag-uutos ang pagsasagawa ng Hajj hanggang wala siyang kakayahan dito.
   Ang halimbawa nito ay ang taong wala kayamanang labis sa kanyang sariling mga pangunahing pangangailangan at pagtustos ng kabuhayan sa kanyang pamilya na sasapat sa kanya upang ito ay kanayng gamitin para sa pagsasagawa ng Hajj.
   At hindi niya kailangang maglikom ng kayamanan upang magkaroon ng kakayahang isagawa ang Hajj, datapuwa’t kung kailan siya magkaroon ng kakayahan, samakatuwid, ipinag-uutos sa kanyang ang Hajj [bilang tungkulin].

Mayroon ka bang sapat na kayamanan at kakayahan pangkalusugan sa pangangatawan upang makapagsagawa para sa Hajj?

Oo > > > Tungkulin mong isagawa ang Hajj sa iyong sarili mismo.

Hindi > > > Mayroon ka bang sapat na kayamanan, nguni’t wala kang angking kakayahang pangkalusugan sa pangangatawan para magsagawa ng Hajj sanhi ng iyong karamdaman na hindi inaasahang gagaling pa o sanhi ng sa iyong katandaan?

Oo > > > Tungkulin mong gumugol ng kayamanan para sa sinumang magsasagawa ng Hajj bilang iyong kapalit [para sa pagsasagawa ng mga ritwal ng Hajj].

Hindi > > > Kung ikaw ay walang sapat na kayamanan para sa Hajj na humigit kaysa sa iyong mga pangunahing pangangailangan at mga pangangailangan ng mga taong dapat mong tustusan ng kanilang ikabubuhay, sa gayon hindi isang tungkulin para sa iyo ang magsagawa ng Hajj at hindi mo na rin kailangang maglikom ng kayamanan upang isagawa ang Hajj

Ang Mga Kabutihan ng Hajj

Nakapaloob sa pagsasagawa ng Hajj ang mararaming Katangian at Kabutihan, at ang ilan dito ay dahil sa:

Ito ay isa sa mga pinakamabuting gawain. Nang tanungin ang Propeta  : Ano ang pinakamabuting mga gawain? Siya ay nagsabi: «Ang paniniwala sa Allah at sa Kanyang Sugo». May nagsabi: Ano po ang kasunod? Siya ay nagsabi: «Ang pagpupunyagi [at pakikipaglaban] sa Landas ng Allah». May isa na namang nagsabi: Ano pa po ang kasunod? Siya ay nagsabi: «Ang Hajj Mabrur (katanggap-tanggap na Hajj)». (Al-Bukhari: 1447 – Muslim: 83)

Ang Hajj ay Isang Dakilang Panahon para sa paghingi ng kapatawaran. Sinabi niya  : «Sinuman ang nagsagawa ng Hajj at hindi nagsalita ng malalaswa (o nakipagtalik sa kanyang asawa sas panahon ng Hajj), at hindi nakagawa ng pagsuway [o paghihimagsik]. Siya ay uuwing katulad ng araw na siya ay ipanganak ng kanyang ina». (Al-Bukhari: 1449 – Muslim: 1350). Ibig sabihin: Siya ay uuwi nang walang bahid ng kasalanan, wari bang siya ay bagong silang.

Ito ay isang malaking pagkakataon para sa kalayaan (o kaligtasan ng isang Muslim) mula sa Apoy. Sinabi ng Sugo  : «Wala nang iba pang araw na pinalalaya ng Allah ang nakararami sa Kanyang alipin mula sa Apoy maliban sa araw ng `Arafah». (Muslim: 1348)

Ang gantimpala nito ay ang Paraiso. Sinabi niya  : «Ang Hajj na Mabrur (katanggap-tanggap) ay wala nang iba pang gantimpala maliban sa Paraiso». (Al-Bukhari: 1683 – Muslim: 1349)

Ang mga kabutihang ito at ang iba pang kabutihan ay matatamo lamang niyaong mga nagsigawa nito para sa kasiyahan ng Allah sa pamamagitan ng pagsunod sa yapak ng Sugo ng Allah 

Ang Mga Layunin ng Hajj

Ang Hajj ay mayroong mga di-mabilang na dakilang layunin at hangarin sa sarili at sa pamayanan. Pagkaraang bigyan ng alituntunin ang mga nagsasagawa ng Hajj hinggil sa mga hayop na iaalay, sila ay nararapat na hanapin ang pamamaraang mapalapit sa Dakilang Allah sa Araw ng An-Nahr (araw ng pagkakatay sa mga hayop na iniaalay bilang handog):

{Kailanman ay hindi nakakarating sa Allah ang mga laman nito, gayundin ang dugo nito, datapuwa’t ang inyong Taqwa (pitagang takot sa Allah) ang nakakarating sa Kanya}. Al-Hajj (22): 37

Siya  ay nagsabi: «Itinalaga lamang ang Tawaf (pag-ikot) sa palibot ng Kaabah, at (ang paglakad) sa pagitan ng As-Safa at Al-Marwah at ang pagbato sa Jamarat upang itaguyod ang paggunita sa Allah». (Abu Daud: 1888)

At ang ilan sa mga layunin nito ay:

• Ang paglalarawan ng ganap na pagsuko [o pagtalima] pagpapakumbaba sa Allah:

At ito ay natututuhan lamang kapag ang isang Hajji (nagsasagawa ng Hajj) ay lumisan sa lahat ng uri ng karangyaan at palamuti, bagkus siya ay nagsusuot lamang ng isang simpleng kasuutang Ihram bilang tanda ng kanyang lubos na pangangailangan at umaasa lamanag sa habag ng kanyang Panginoon, at umiiwas sa mga makamundong kasiyahan na maaaring makapaglihis sa kanya sa marubdob na pagsasagawa ng matapat na pagsamba sa kanyang Panginoon, upang kanyang matamo ang Kanyang kapatawaran at habag, at ang paglalarawan ng ganap na pagsuko [o pagtalima] ay higit na nagiging malinaw sa kanyang pagtindig sa araw ng `Arafah habang nagsusumamo sa kanyang Panginoon, nagpupuri, nagpapasalamat sa Kanyang mga Biyaya at Kabutihang-loob, at humihingi ng kapatawaran sa kanyang mga kasalanan at pagkakamali. 

• Ang Pagpasalamat sa Mga Biyaya at Pagpapala:

Nailalarawan ang pagpapasalamat sa pagsasagawa ng tungkuling Hajj sa dalawang panig: Pagpapasalamat sa biyayang ng yaman, at pagpapasalamat sa kaligtasan ng katawan, na ang mga ito ang pinakadakilang biyaya at pagpapala ng mundo na siyang ikinaliligaya ng tao. Samakatuwid sa Hajj ay pagpapasalamat sa dalawang dakilang biyaya na ito, na kung saan ay nagpapakahirap ang tao sa kanyang sarili at gumugugol ng kanyang kayamanan alang-alang sa pagsunod sa kanyang Panginoon at pagpapalapit sa Kanyang Kaluwalhatian, at walang pag-aalinlangan na ang pagpapasalamat [at pagkilala] sa mga ipinagkaloob na biyaya ay isang tungkulin, na ipinahahayag ng makatuwirang isip at ipinaag-uutos rin ng relihiyon.

• Ang Pagtitipon ng Mga Muslim:

Nagkakatipun-tipon ang mga Muslim mula sa iba’t ibang bansa ng mundo sa panahon ng Hajj, kaya nagkakakilala sila sa isa’t isa at nagkakapalagayan ng loob, dito ay pinapawi ang pagkakaiba sa pagitan ng mga tao, pagkakaiba sa kasaganaan at kahirapan, pagkakaiba sa kasarian at kulay, pagkakaiba sa salita at wika, nagkakaisa ang salita ng mga Muslim sa pinakamalaking pagtitipon ng mga tao, nagkaisa ang salita ng mga sambayanan nito sa kabutihan, sa kabanalan, sa pagpapayuhan sa katotohanan at pagiging matiisin, ang pinakamalaking layunin nito ay ang pag-uugnay ng mga kadahilanan ng buhay sa mga kadahilanan ng langit.

• Ang Paggunita sa Huling Araw:

Sa Hajj ipinaaalaala nito sa isang Muslim ang tungkol sa Araw ng Pakikipagharap [ng tao sa kanyang Panginoon [Allah], ito ay kapag nakapaghubad na ang isang Hajji (nagsasagawa ng Hajj) ng kanyang kasuutan at nagsimulang mag-Talbiyah (binibigkas ang mga ipinag-utos na bigkasin para sa Hajj) bilang isang Muhrim (nasa kalagayan ng Hajj) at nakatindig sa kapatagan ng Arafah at nakita ang pagkarami-raming mga tao na ang kanilang mga kasuutan ay iisa na para bagang natutulad sa mga sapot (damit na ginagamit sa paglilibingl), at dito ay sasagi sa isipan niya ang isang kalagayan na tiyak na kahaharapin ng isang Muslim pagkatapos ng kanyang kamatayan, kaya’t ito ang maghikayat sa kanya upang paghandaan ito at maghanda ng baon bago ang pakikipagtagpo sa Allah. 

• Ang paghahayag sa Kaisahan ng Allah at ang pagtatangi sa Kanya sa pagsamba - maging sa salita at gawa:

Kung gayon ang sagisag ng mga nagsasagawa ng Hajj ay ang Talbiyah : Labbaykal laahumma labbayk, labbayka laa shareeka laka labbayk, innal hamda wan ni`mata laka wal mulk, laa shareeka lak (Bilang pagtugon sa Iyong Panawagan, O Allah, bilang pagtugon sa Iyong panawagan; bilang pagtugon sa Iyong panawagan, wala Kang katambal; bilang pagtugon sa Iyong panawagan. Tunay na ang papuri at ang pagdakila ay ukol sa Iyo at ang paghahari; wala kang katambal). At dahil dito nagsabi ang isang dakilang Sahabi (kasamahan ng Propeta) sa paglalarawan sa Talbiyah ng Propeta  : «At siya  ay nagbubunyi sa [kahalagahan at] kadakilaan ng Tawhid (Kaisahan ng Allah)». (Muslim: 1218), at nagpapatunay nang malinaw sa Tawhid [Kaisahan ng Allah] sa lahat ng mga sagisag ng Hajj, sa mga gawain nito at sa mga salita nito.

Isinasatungkulin ang Umrah sa taong may kakayahan nang minsan sa tanang buhay

Ang Umrah (maliit na pilgrimahe)

Ito ay ang pagtataguyod sa pagsamba sa Allah sa pamamagitan ng Al-Ihram (pagpasok sa kalagayan ng Hajj), At-tawwaf (pag-ikot) sa palibot ng Kaabah nang pitong ulit, As-Sa`ey (paglakad) sa pagitan ng As-Safa at Al-Marwah ng pitong ulit, at pagkatapos ay ang pag-aahit o pagputol ng buhok.

Ang Hatol nito: Ito ay ipinag-uutos para sa lahat ng may kakayahan nang minsan sa tanang buhay, at kaaya-aya itong isagawa nang ilang ulit.

Ang oras nito: Maaaring isagawa ito sa loob ng isang taon, nguni’t sa buwan ng Ramadan nagkakaroon ito ng kahigtang gantimpala. Batay sa sinabi niya  : «Ang isang Umrah sa Ramadan ay tumutumbas ng isang Hajj». (Al- Bukhari: 1764 – Muslim: 1256)

Source:http://newmuslimguide.com

Ang Mga Kautusan ng Islam

Mga kapatid, hanapin ang landas ng inyong pakikipag-ugnayan sa lipunan at sa iba pa batay sa mga aral at tagubilin (Sunnah) ng Propeta.

"Umiwas sa mga bagay na ipinagbabawal at kayo ay magiging mabuting Mananampalataya, ikasiya at tanggapin nang buong puso ang anumang panustos na ipinagkaloob ng Allah at kayo ay magiging pinakamayaman sa lahat ng tao, maging mabuti at matapat sa inyong mga kapit-bahay at kayo ay magiging tunay na Mananampalataya, hangarin ninyo sa iba ang ninanais ninyo sa inyong sarili at kayo ay magiging tunay na Muslim at huwag lumabis sa pagtawa, sapagka't ang labis na pagtawa ay nagiging sanhi ng kamatayan ng puso (pagkakaroon ng sakit sa puso)."

At sinabi rin ng Propeta:

"Ang tunay na Muslim ay siya na ang kanyang kapwa Muslim ay ligtas mula sa (pananakit ng) kanyang dila at kamay, at ang tunay na 'Muhaajir' ay siyang tumalikod (umiwas) sa lahat ng ipinagbabawal ng Allah". (Iniulat ni Imam Bukhari)

Ang Islam ay naglalayong magtatag ng isang maayos na lipunan na pagmumulan ng mga taong nagpapakita ng pagmamahalan, pagdadamayan, awa at tunay na sumusunod sa 'Sunnah' ngPropeta;

"Ang mga Mananampalataya sa kanilang pagmamahal, pagmamalasakitan at mabuting damdamin sa bawa't isa ay tila isang katawan, na kung may karamdaman ang isang bahagi nito ang buong katawan ay nakadarama ng pananakit, nilalagnat at hindi makatulog." (Iniulat ni Imam Muslim)

Ang Islam ay nagpapatnubay sa bawa't mabuti at nagpapaalaala sa kanila na umiwas sa bawa't kasamaan. Ipinag-uutos ng Islam ang mga sumusunod;

1. Ipinag-uutos na maniwala sa 'Tawheed' ng Allah (ang Kaisahan ng Allah) at ipinagbabawal ang mag-akibat ng iba pa (Shirk) bukod pa sa Kanya (´alaihi salaam) sa pagsamba. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata, An-Nisaa, 4:116;

   "Katotohanan! Ang Allah ay hindi nagpapatawad (sa kasalanan) nang pagbibigay ng mga katambal sa pagsamba sa Kanya, datapuwa't Siya ay nagpapatawad sa ibang mga kasalanan maliban pa rito sa sinumang Kanyang naisin. At sinuman ang magtakda ng anuman (sa pagsamba sa Kanya bukod pa) sa Allah, tunay nga na siya ay napaligaw sa kamalian."

   Ang Propeta ay nagsabi;

   "Iwasan ang pitong malalaking kasalanan." Sila ay nagtanong, 'O Propeta ng Allah, ano ang mga ito?', Siya ay sumagot, 'Ang pagtambal (Shirk) ng iba sa pagsamba sa Allah, ang nagsasagawa ng karunungang itim (Sihr), ang pagpatay sa mga ipinagbabawal ng Allah ng walang pahintulot, ang pagtanggap ng Riba'a patubuan o interes, ang paglustay o pagkamkam sa mga kayamanan ng mga ulila, ang pagtalikod (paglayo mula) sa labanan sa panahon ng digmaan at ang pagparatang sa mga Mananampalatayang babae na malayo sa pagsasagawa ng mga mahahalay na bagay."

2. Ipinag-uutos ang mabuting pakikitungo sa ibang tao at ipinagbabawal ang paglustay ng kayamanan, tulad ng pagpapatubo, pandaraya, pagnanakaw, pagkamkam ng mga pag-aari ng iba o ng mga bagay na tulad nito. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:29;

   "O kayong Mananampalataya! Huwag kamkamin ang mga ari-arian ng bawa’t isa sa inyo nang labag sa katarungan maliban na ito ay isang kalakalan sa pagitan ninyo, nang may pahintulot sa isa’t isa. At huwag patayin ang inyong mga sarili (o di kaya ay magpatayan sa isa’t isa). Katiyakan, ang Allah ay Maawain sa inyo.

3. hat ng uri ng pang-aapi o paniniil laban sa ibang tao. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nahl, 16:90;

   "Katotohanan, ang Allah ay nag-uutos ng Al-Adl (katarungan at pagsamba sa Allah lamang) at Ihsan (pagsasagawa ng inyong mga tungkulin sa Allah nang may kataimtiman at katapatan), nang ganap para sa (kasiyahan) ng Allah at naaayon sa Sunnah ng Sugo ng Allah at magbigay ng tulong sa mga kamag-anak at ipagbawal ng Al Fasha (mga makasalanang gawa tulad ng pangangalunya at iba pang malalaswang pakikipag-ugnayan) at Al Munkar (mga makasalanang gawain ukol sa kawalan ng pananalig sa Allah at Al Baghy (lahat ng uri ng pang-aabuso at pang-aapi). Kayo ay Kanyang binigyan ng babala upang sakali kayo ay magbigay pansin (o pagpapahalaga sa kautusan)."

4. Ipinag-uutos ang pakikipagtulungan sa kabutihan at makatarungang gawain at ipinagbabawal ang pakikipagtulungan sa paggawa ng kasamaan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Maaidah 5:2;

   "Magtulungan kayo sa isa't isa sa (diwa ng) Birr (gawang kabutihan) atTaqwa (kabanalan, pagmamahal at takot sa Allah). Subali’t huwag kayong magtulungan sa isa’t isa sa (gawaing) makasalanan at (gawang) pagsuway. At magkaroon ng Taqwa (takot) sa Allah. Katotohanan, ang Allah ay mahigpit sa pagpaparusa."

5. Ipinag-uutos ang pangangalaga ng buhay at ipinagbabawal ang pagpatay at ipinagbabawal din maging ang pakikipagtulungan o pakikipagsabwatan dito maliban kung ito ay makatuwiran. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Maaidah 5:32;

   "Sanhi niyaon, ipinag-utos Namin sa Angkan ni Israel na sinuman ang nakapatay ng isang tao na hindi naman nauukol sa ganting kabayaran ng pagkakapaslang at ng paghahasik ng kaguluhan sa kalupaan-ito ay katumbas na rin ng pagpatay niya sa buong sangkatauhan, at sinuman ang nagligtas ng isang buhay, ito ay katumbas ng pagliligtas niya sa buhay ng buong sangkatauhan. At tunay ngang dumating sa kanila ang Aming mga Sugo nang may dalang malinaw na katibayan at palatandaan, (nguni’t) sa kabila niyaon, marami sa kanila ang patuloy na lumalagpas sa hangganan (sa pamamagitan ng mga gawang makasalanan) sakalupaan."

   Ang Allah ay nagsabi rin, Qur'an, Kabanata An-Nisaa 4:93;

   "At sinumang sadyang pumatay ng isang Mananampalataya, ang kanyang kabayaran ay Impiyerno na doon (siya ay) mananahan. At ang Poot at Sumpa ng Allah ay mapapasakanya. At isang matinding parusa ang inihanda para sa kanya."

6. Ipinag-uutos ang mabait na pakikitungo sa mga magulang at ipinagbabawal ang pagsuway sa kanila. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Israa, 17:23-24;

   "At ang iyong Rabb (Panginoon) ay nag-utos na wala kang dapat sambahin maliban sa Kanya. At ikaw ay maging masunurin sa iyong mga magulang. Kung ang isa sa kanila o silang dalawa ay kapwa sumapit na sa katandaan ng iyong buhay, huwag kang mangusap sa kanila ng salitang kawalang-galang at huwag silang sigawan bagkus sila ay inyong tawagin sa (kalugud-lugod na) paraang marangal. At iyong ibaba para sa kanila ang diwa ng pitagan at kababaang-loob sa pamamagitan ng Habag, at magsabi: "O Aking Rabb (Panginoon)! Igawad Ninyo sa kanila ang Inyong Habag sapagka't sila ang nangalaga sa akin nang ako ay musmos pa."

7. Ipinag-uutos na pangalagaan ang ugnayang kamag-anakan at ipinagbabawal ang pagputol o pagsira ng ugnayan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Muhammad, 47:22-23;

   "Kaya, kung sakali’t ipagkatiwala sa inyo ang karapatang maging pinuno kayo ba ay maghahasik ng mga kabuktutan sa kalupaan at sirain ang ugnayang pagkamag-anakan? Sila yaong mga isinumpa ng Allah upang sila ay gawing mistulang mga bingi at bulag sa kanilang mga paningin."

   At Ang Propeta Muhammad ay nagsabi tungkol dito;

   "Ang sinumang pumutol ng ugnayang pagkakamag-anakan at pagkakapatiran ay hindi makakapasok sa Paraiso."

8. Ipinag-uutos (at ipinag-aanyaya) ang pag-aasawa. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi;

   "O mga kabataan (binata), kung sinuman ang may kakayahang mag-asawa, nararapat niyang gawin ito, dahil pinapanatili nito ang kalinisan at nagpapababa sa kanyang paningin (sa mga ipinagbabawal na bagay). At kung sinuman ang walang kakayahang sa pag-aasawa, dapat siyang mag-ayuno, sapagka't ito ang kanyang pananggalang (sa tukso)."

   Mahigpit na ipinagbabawal ang pangangalunya at sodomiya (ugnayang sekswal ng kapwa lalaki) at ang anumang bagay na nag-aakay o nagbibigay ng daan para sa gawaing iyon. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-A'raaf, 7:33;

   "Sabihin mo (O Muhammad) (Nguni't) ang mga bagay na sadyang ipinagbabawal ng aking Rabb ay ang Fawahish (lahat ng uri ng kasalanan, kalaswaan at bawal na pakikipagtalik [maging ito man ay ginawang hayag o tago], mga di-makatuwirang pang-aalipusta, at pagtatambal ng iba sa Allah [sa pagsamba]) na hindi naman Niya binigyang karapatan (o kapahintulutan) ito, at ang pagsasabi ng mga bagay tungkol sa Allah na wala naman kayong (ganap na) kaalaman.

9. Ipinag-uutos ang pangangalaga sa mga ari-arian o kayamanan ng mga ulila at ang pag-aasikaso nang mabuti sa kanila, at ipinagbabawal ang pagkamkam o paglustay sa kanilang mga ari-arian nang walang karapatan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:10;

   "Katotohanan, yaong mga lumalamon (kumakamkam) ng ari-arian ng mga ulila nang di makatarungan, lumamon lamang sila ng apoy sa kanilang mga tiyan. At sila ay susunugin sa naglalagablab na Apoy!"

   Ipinagbabawal ang pang-aapi at pagmamalupit sa mga ulila. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Ad-Duhaa, 93:9;

   "Kayat huwag mong pakitunguhan ang ulila nang may pang-aapi."

10. Ipinag-uutos na maging matapat sa pagpapahayag o pagsaksi at ipinagbabawal ang pagsisinungaling maging ang isa lamang sa mga ito. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Nais ba ninyong malaman ang tatlong pinakamalaking kasalanan? Sinabi nila, 'Tunay nga o Propeta ng Allah.' Ang sinabi niya, 'Ang pagbibigay ng katambal sa pagsamba sa Allah (Shirk), at ang walang galang sa kanyang mga magulang'. Siya ay nakahilig (nang sinasabi niya ang mga ito), nang siya ay umupong matuwid at sinabi niya, '…at ang pagsaksi nang walang katotohanan.' (Ang nag-uulat) ay nagsabi, 'Siya ay nagpatuloy sa pagsasalita at inulit ang mga ito, hanggang nais na sana namin na siya ay magtigil."

11. Ipinag-uutos na dapat tuparin ang anumang ipinangako at isinumpang kasunduan at ipinagbabawal ang pagsisinungaling sa kanyang panunumpa (Al-Yameen Al-Ghamoos) ito ay ang sinasadyang pagsisinungaling upang maalis ang karapatan ng iba. Ang Allahay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Imraan, 3:77;

    "Katotohanan, yaong ipinagbibili (ipinagpapalit) sa maliit na kapakinabangan, ang halaga ng kasunduan sa Allah at ng kanilang mga panunumpa, sila ay walang (makakamtang) bahagi sa Kabilang Buhay. At ang Allah ay hindi mangungusap sa kanila at hindi (rin) titingin sa kanila sa Araw ng Pagkabuhay Muli. At sila ay hindi padadalisayin (mula sa kasalanan), at sa kanila (ay ipalalasap) ang mahapding parusa.

12. Ipinag-uutos sa mga tao na pangalagaan ang kanilang sarili at ipinagbabawal ang pagpapatiwakal, kahit na ito ay tuwiran man o di-tuwiran, tulad ng paglulong sa mga bawal na gamot, sigarilyo at mga iba pang makabagong gamot na napatunayang ito ay nagdudulot ng mapaminsalang karamdaman. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:29-30;

    … At huwag patayin ang inyong mga sarili (o di kaya ay magpatayan sa isa’t isa). Katiyakan, ang Allah ay Maawain sa inyo. At sinuman ang nagkasala sa pamamagitan ng paglabag (sa mga batas ng Allah) at kawalang-katarungan, sila ay Aming itatapon sa Apoy. At ito ay sadyang madali para sa Allah.

13. Ipinag-uutos ang pagsasalita ng katotohanan, pagiging matapat, mapagkakatiwalaan, at ang pagtupad ng pangako. Ipinagbabawal ang pagsisinungaling, pandaraya at ang panlilinlang. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Anfaal, 8:27;

    "O kayong mga Mananampalataya (mga Muslim)! Huwag ninyong pagtaksilan ang Allah at ang Kanyang Sugo, o huwag sadyaing magtalu-sira sa inyong mga Amanat (ang pagtitiwalang ipinagkaloob sa inyo tungkol sa mga bagay at sa lahat ng tungkulin na ipinag-utos ng Allah na tuparin.)"

14. Ipinag-uutos ang pagmamahalan at pagkakaisa at ipinagbabawal ang paninira sa ugnayan o samahan at lahat ng mga bagay na nag-uudyok ng hidwaan at pagkamuhi, tulad ng pagkakaroon ng sama ng loob, pagkapoot, paninibugho at pagkainggit. AngPropeta ay nagsabi;

    "Huwag mamuhi sa isa't-isa, huwag mainggit o magkaroon ng panibugho sa isa't-isa at huwag magtakwil o lumayo sa isa't-isa, manapay maging tunay na alipin ng Allah bilang magkakapatid. Hindi nararapat na putulin ang ugnayan ng mga magkakapatid nang higit sa tatlong araw." (Iniulat ni Imam Bukhari)

15. Ipinag-uutos ang pagbibigayan at ipinagbabawal ang pagiging sakim at maramot. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi;

    "May dalawang ugali na kinalulugdan ng Allah; ang mabuting pag-uugali at ang mapagbigay, at may dalawang ugali na kinamumuhian ng Allah; ang masamang pag-uugali at ang mga mararamot. Kung nais ng Allah na bigyan ng kabutihan ang isang tao, ginagawa siya bilang daan upang makatulong sa mga pangangailangan ng ibang tao." (Iniulat ni Abu Nu'aim Al-'Iraaqi)

16. Ipinag-uutos ang pagtitipid at ipinagbabawal ang pagiging maaksaya at mapaglustay ng salapi sa walang kabuluhang paggugol. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Israa, 17:26-27;

    "At iyong ipagkaloob sa kamag-anak ang kanilang (kaukulang) karapatan at sa mga Miskin (mga mahihirap na nagpapalimos) at sa mga (kinapos ng panustos na) naglalakbay. At huwag ninyong gugulin (ang inyong kayamanan) nang walang kabuluhan. Katotohanan, ang mapaglustay (nang walang kabuluhan) ay mga kapatid ng mga demonyo at ang demonyo (Satanas) ay lagi nang walang pasasalamat sa kanyang Rabb (Panginoon)."

17. Ipinag-uutos ang pagiging mahinahon at hindi nagkukulang at hindi rin naman nagmamalabis sa Relihiyon (Deen). Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Baqarah, 2:185;

    "… Ang Allah ay naglalayon na gawing magaan ito para sa inyo at hindi Niya ninanais na gawing mahirap ang mga bagay para sa inyo. (Nais lamang Niya) na isakatuparan sa ganap na kaayusan ang mga itinakdang araw ng pag-aayuno at Siya ay inyong luwalhatiin nang dahil sa patnubay na ipinagkaloob sa inyo upang kayo ay (matutong) magpasalamat sa Kanya."

    At Ang Propeta ay nagsabi:

    "Mag-ingat at iwasan ang pagiging mahigpit o mapagmalabis sa Relihiyon, tunay ang isang bagay na nakasira sa mga nauna sa inyo ay ang pagiging mapagmalabis sa Relihiyon." (Iniulat sa Saheeh ibn Hibban)

18. Ipinag-uutos ang kababaang-loob at ipinagbabawal ang pagmamataas at pagyayabang. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Luqmaan, 31:19;

    "At maging mahinahon (huwag magpakita ng kagaspangan) sa inyong paglalakad, ibaba ang inyong mga tinig. Katotohanan, ang pinakamagaspang sa lahat ng tinig ay ang atungal ng isang asno."

    Ang Propeta Muhammad ay nagsabi tungkol sa pagmamataas;

    "Sinumang may pagmamalaki sa kanyang puso na kahit kasinlaki ng buto ng mustasa ay hindi makakapasok sa Paraiso." Ang isang tao ay nagtanong, 'O Propeta ng Allah, ang mga tao ay nagnanais magsuot ng mga magagandang kasuotan at mga sandalyas.' Ang Propeta ay nagsabi, 'Tunay na ang Allah ay Maganda at minamahal Niya ang magaganda. Ang pagmamataas ay yaong hindi tumatanggap ng katotohanan at ang kanyang pagtingin sa kapwa ay mababa." (Iniulat ni Imam Muslim)

    Ang Propeta Muhammad ay nag-ulat tungkol sa mga taong mapagmalaki sa sarili;

    "Sinuman ang kumakaladkad ng kanyang damit sa lupa nang may pagmamalaki, hindi siya titingnan ng Allah sa Araw ng Pagbabangong Muli." (Iniulat ni Imam Bukhari)

19. Ipinag-uutos sa mga tao na magdamayan sa kapwa at hindi dapat ikatuwa ang kalungkutan ng iba. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi;

    "Huwag maging masaya sa dinaranas na pighati ng iyong kapatid, maaaring magpakita ng habag ang Allah sa kanya at bigyan kayo ng pagsubok." (Iniulat ni Tirmidhi)

20. Ipinagbabawal sa mga Muslim ang manghimasok sa buhay ng iba kung wala silang kinalaman o kaugnayan tungkol dito. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Tunay na isang magandang pag-uugali ng isang Muslim ay ang hindi niya panghihimasok o pakikialam sa ibang wala siyang kaugnayan (o kinalaman)." (Iniulat ni Imam Tirmidhi)

21. Ipinag-uutos ang paggalang sa mga tao at ipinagbabawal ang pang-aalilipusta o panlalait. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Hujuraat, 49:11;

    "O, kayong Mananampalataya (mga Muslim)! Huwag na ang isang pangkat sa inyo ay alipustain ang isa pang pangkat, maaaring ang huli ay higit na mabuti kaysa sa una. Maging (ang ilan) sa kababaihan ay huwag alipustain ang ibang kababaihan, maaaring ang huli ay higit na mabuti kaysa sa una. Huwag apihin ang isa sa inyo o di kaya’y hamakin (laitin) ang isa sa pamamagitan ng pagtawag ng masakit na palayaw (o taguri). Sadyang napakasamang hamakin (laitin) ang isang kapatid pagkaraang ito ay nagkaroon ng pananampalataya (sa Allah). At sinuman ang hindi nagsisisi, magkagayon, sila yaong (itinuturing na mga) Dhaleem (mapaggawa ng kamalian)."

22. Ipinag-uutos ang pangangalaga nang may paninibugho sa kanilang 'maharims' at ipinagbabawal ang pakikipagtalik sa hindi asawa. Ang Propeta ay nagsabi;

    "May tatlong uri ng tao na hindi makakapasok sa Paraiso; ang isang walang paggalang sa kanyang magulang, ang isang taong hinahayaan ang kanyang asawa (sa gawaing) bawal na pakikipagtalik at ang mga babaing tinutularan ang mga lalaki." (Mustadrak Al-Haakim)

23. Ipinagbabawal ang mga tumutulad sa magkabilang kasarian, sinabi ni Ibn 'Abbaas(radia-llahu ´anhu);

    "Ang Propeta ng Allah ay isinusumpa ang mga lalaking tinutularan ang mga babae at gayon din ang mga babaing tinutularan ang mga lalaki." (Iniulat ni Imam Bukhari)

24. Ipinag-uutos sa mga tao ang pagpupunyagi sa paggawa ng mabuti sa kapwa, datapwa't ipinagbabawal ang panunumbat sa kanilang ginawang kabutihan. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi; 

    "Kayo ay binabalaan at iwasan ang panunumbat sa mga ginawa ninyong kabutihan sa kanila, sa katunayan ito ay nagiging sanhi ng kawalan ng pasasalamat (sa ginawan ng buti) at pinapawi nito ang gantimpala (na dapat ay tatanggapin niya nang dahil sa ginawa niyang kabutihan)."

    Pagkaraan Ang Propeta ay bumigkas ng Salita ng Allah ; (Qur'an, Kabanata Al-Baqarah, 2:264)

    "O kayong Mananampalataya (Muslim)! Huwag tulutang mawalang saysay ang inyong Sadaqah (kawanggawa) sa pamamagitan ng pagpapaalala ng iyong kabaitan o (pagyayabang) upang saktan (o sumbatan) ang pinagbigyan, katulad ng taong gumugugol ng kanyang yaman upang makita lamang ng ibang tao at hindi naman naniniwala sa Allah at sa Huling Araw."

25. Ipinag-uutos na huwag mag-isip ng masama sa kapwa at ipinagbabawal ang panunubok at ang paninira sa talikuran. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Hujuraat, 49:12;

    "O, kayong Mananampalataya (mga Muslim)! Iwasan ang labis nahinala sapagka't ang ibang panghihinala ay kasalanan. At huwag maniktik, o manirang puri sa isa’t isa. Nais ba ninyong kainin ang laman ng inyong patay na kapatid ? Inyong kasusuklaman ang gayon (na bagay). At matakot sa Allah. Katotohanan, ang Allah ay (Siyang) Tanging Nagpapatawad at tumatanggap ng pagsisisi, ang Maawain."

26. Ipinag-uutos na pangalagaan ang dila sa lahat ng masasamang pananalita at dapat niyang gamitin ito sa mabuti para sa kanyang kabutihan o sa panlipunan, tulad ng pag-alaala sa Allah at ang pagpayo sa muling pagkakasundo ng mga tao. Gayon din, ipinagbabawal gamitin ang dila sa kasamaan. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Ang mga tao ba ay itinatapon sa Impiyerno ng una ang mukha at ilong dahil lamang sa natatamo at inaani ng kanilang dila?" (Iniulat ni Tirmidhi)

27. Ipinag-uutos ang pakikitungo nang mabuti sa mga kapitbahay at ipinagbabawal ang pananakit sa kanila. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Isinusumpa ko sa Allah, siya ay hindi tunay na Mananampalataya! Isinusumpa ko sa Allah, siya ay hindi tunay na Mananampalataya! Isinusumpa ko sa Allah, siya ay hindi tunay na Mananampalataya!' At may nagtanong, 'Sino siya o Propeta ng Allah?' (ang inyong tinutukoy). Siya ay sumagot, 'Siya na hindi ligtas ang kanyang kapitbahay mula sa kanyang kasamaan."

28. Ipinag-uutos na piliin ang mga mabubuting kasamahan at ipinagbabawal ang mga masasamang kasamahan. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Ang halimbawa ng isang mabuti at masamang kasamahan ay tulad ng isang taong may dala-dalang pabango at ang isang taong panday. Maaaring ang isang taong may dalang pabango ay magbigay o ikaw ay pagbilhan o kaya naman mayroon kang makukuhang nakalulugod o kasiya-siyang amoy. Datapwa't sa isang panday maaaring masunog ang kanyang damit o kaya naman masamang amoy ang makukuha mula sa kanya." (Iniulat ni Imam Al-Muslim)

29. Ipinag-uutos sa mga tao na gumawa ng paraan upang pagkasunduin ang mga taong may hidwaan o hindi nagkakaunawaan at ipinagbabawal ang anumang bagay na magdadala ng poot o galit. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:114;

    "Walang (ibinubungang) kabutihan ang kanilang kadalasang mga lihim na usapan, maliban yaong nag-uutos (na magbigay) ng Sadaqah (kawanggawa), o ng gawang matuwid), o ng pagkakasundo ng tao. At sinumang gumawa nito na may layon ng kasiyahan ng Allah, siya ay Aming bibigyan ng malaking gantimpala."

30. Ipinag-uutos sa mga tao na maging matapat sa bawa't isa (sa pagbibigay ng mabuting payo) at ipinagbabawal ang pagkakait ng payo sa mga nagangailangan. Ang Propeta ay nagsabi;

    "'Ang Deen (Relihiyon) ay katapatan.' Kami ay nagtanong, 'Kanino ba, O Propeta ng Allah?' Siya ay sumagot, 'Sa Allah, sa Kanyang Aklat, sa Kanyang Propeta at sa mga pinuno ng pamayanang Muslim at sa kanilang mga mamamayan.'" (Iniulat ni Imam Muslim)

31. Ipinag-uutos sa mga tao ang tumulong sa mga suliranin ng mga Muslim na sila ay nararapat bigyan ng magaang palugit (sa pagbayad ng kanilang utang), at ikubli ang kanilang mga pagkakamali. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Sinumang nagpaginhawa sa suliranin ng isang Mananampalataya, pagiginhawahin siya ng Allah sa Araw ng Paghuhukom. Sinuman ang nagpagaan ng anumang bagay sa kahirapan ng isang Muslim (tulad ng pagbayad ng utang ng isang tao), pagagaanin ng Allah sa kanya ang buhay dito at sa kabilang Buhay. At sinumang nagtago sa kasalanan ng isang Muslim, ikukubli din ng Allah ang kanyang mga kasalanan dito sa buhay sa Mundo at sa Kabilang Buhay. Tutulungan ng Allah ang Kanyang alipin habang siya ay tumutulong sa kanilang mga kapatid." (Iniulat ni Imam Muslim)

32. Ipinag-uutos sa mga Muslim na kailangang magkaroon ng pagpaparaya at tibay ng loob sa panahon ng kahirapan at ipinagbabawal ang pangangamba at ligalig. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Baqarah, 2:155-157;

    At katiyakan, kayo ay Aming susubukan tungkol sa mga bagay na inyong pinangangambahan, gutom, kawalan ng yaman, buhay at ani, subali’t magbigay ng magandang balita sa Sabirun (mga taong matiisin at mapagtimpi sa gitna ng kapighatian). Sila yaong kung nakaranas ng kapighatian ay nagsasabing: “Kami ay sa Allah nagmula at sa Kanya kami ay magbabalik.” Sila yaong ginawaran ng Salawat (pagpapala at kapatawaran) ng kanilang Rabb at ng Kanyang Awa at sila yaong napatnubayan.

33. Ipinag-uutos ang pagpapatawad at pagiging mapagpaumanhin at ang pag-iwas sa isang taong mapaggawa ng kasamaan sa kanya at ipinagbabawal ang paghihiganti at pagpaparusa. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Imraan, 3:133-134;

    "At humayo (sa landas na maghahatid sa inyo) sa kapatawaran mula sa inyong Rabb, at para sa Jannah (Paraiso) na kasing-lawak ng mga kalangitan at ng kalupaan, na inilaan sa Muttaqun. Yaong mga gumugugol mula sa kanilang yaman sa (panahon ng) kasaganaan at kahirapan, (silang) nagpipigil ng kanilang galit, at nagpapatawad sa tao; tunay na minamahal ng Allah ang mga Muhsin (mga taong mapaggawa ng kabutihan)."

34. Ipinag-uutos na maging maawain at ipinagbabawal ang pagiging malupit at walang pagmamalasakit. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Ang Allah ay nagpapakita ng habag sa mga mahahabagin. Maging mahabagin dito sa mundo at ang Allah ay magiging mahabagin sa inyo." (Iniulat ni Tirmidhi)

35. Ipinag-uutos na maging mabait at malugod sa bawa't isa at ipinagbabawal ang kalupitan at ang pagiging mahigpit. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Walang anumang ginawang kabaitan maliban na ito ay (nagdudulot o) nagbibigay ng ganda at walang anumang bagay na salat sa kabaitan maliban na ito ay may kakulangan." (Iniulat ni Imam Muslim)

36. Ipinag-uutos ang pagsukli ng kabutihan sa kasamaan at ipinagbabawal ang pagganti ng masama sa kasamaan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Fussilat, 41:34;

    "Ang mabuting gawa at masamang gawa ay hindi magkatulad. Iwaksi (ang kasamaan) (sa pamamagitan) ng gawang higit na nakabubuti (ipinag-utos ng Allah sa mga tapat na Mananampalataya na maging matiisin at maging mapagparaya sa mga taong nanakit sa kanila) samakatuwid, katotohanan, siya at kayo na dating magkagalit ay (magiging) tila isang matalik na kaibigan."

37. Ipinag-uutos na ipalaganap ang karunungan o kaalaman at ipinagbabawal ang pagkakait o pagtatago nito. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Sinuman ang pinagtanungan ng tungkol sa karunungan at ito ay kanyang ipinagkait, sa Araw ng Pagkabuhay-Muli siya ay ilalagay sa gitna ng Impiyerno." (Iniulat ni Haakim)

38. Ipinag-uutos sa mga Muslim na magpalaganap ng kagandahang-asal at katarungan, at ipagbawal ang mga bisyo at masasamang pag-uugali, nang naaayon sa kanyang kakayahan at antas ng katungkulan. Ang Propeta ay nagsabi;

    "Sinuman sa inyo ang nakakita ng masamang pag-uugali, dapat niyang baguhin ito sa pamamagitan ng kanyang kamay, kung wala siyang kakayahang gawin ito, dapat niyang baguhin ito sa pamamagitan ng kanyang dila, at kung ito ay hindi pa rin niya magawa, dapat niyang kamuhian ito sa kanyang puso, at ito ang pinakamababang antas ng pananampalataya." (Iniulat ni Muslim)

source: www.1ststepsinislam.com

Page 136-140 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

enemies of Islam deliberately invented such things, in order to cause confusion among the Muslims with the sole aim of crippling the confidence of the people on any sincere person who strive to call the people to the path of Allaah. In short, today's journalism is typical of such distortion of facts.

The enemies of Islam always hate any religious acts that can purify the heart and keep its followers under one umbrella as brethren. Nothing can unify the Muslim lives except a creed of faith which is  free from superstition and innovation. The opponents of Islam will definitely mobilize their friends to destabilize the Muslim brotherhood. As it happened in Palestine, the youth uprising and revolt against Israeli authorities; the youth always stone the Jews with pebbles, cheering and chanting Allaahu Akbar! Allaah is the greatest! The Israelis are afraid simply because the children of Intifada call for Jihad. Therefore, the Israeli authorities announceed in the media that the country is being confronted by communist rebellion. This is aimed at diverting the world's attention from noticing the Islamic resurgence. Indeed, there are number of examples in any place at every period of time.

Al-Watri was born in Al-Madinah in the year 1261 AH he was a contemporary of Professor Ahmad Al-Ammari who edited his dissertation on the trial of Salafiyyah in Maghreb.

page-136-

He posed many questions pertaining to it, which goes as follows.

Wasn't Watri's intention to follow up the activities of Wahhabiyya in Magreb as he did the same thing in the East? Why did the sultan of the Turks and his Governor in Egypt try to suppress the mission of Muhammad bin Abdul-Wahhab' can't it be attributed to sectionalism, nepotism of Sufi order agianst Salafiyah or any other hidden ulterior motive?

We are going to answer all these questions and the reason on which AL-Watri relied upon.

Certainly. Al-Watri benefited from the vested interests that people of Maghreb directed toward Salafiyah when they received the letter of Imam Sau'd bin Abdul Aziz in the year 1225 AH hamdun bin Haji Al-Fasi to compile a reply of the letter. Thus, he composed a poem eulogizing the Imam Ibn Sa'ud as instructed by Al-Maula. An excerpt of the poem goes as follows:

You really carry a heavy task which nobody can carry.

May Allaah reward you with his bounties. The armed robbers in Hijaz are stopped.

With penalty of killing or crucifying

Their Hands and feet cut off from opposite side.

page-137-

or to be exiled from the land.

With the application of Shari'a Hijas is blessed with fountain water

Nothing can prevent pilgrimage and visitation to the holy Mosques.

the way to Hijaz is secure.

And the doves in the Haram are secure.

Imam Sa'ud appeared.

Eradicationg innovations and superstitions,

Concoted by both Arab and Non-ARabs.

page-138-

Page 131-135 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

 Mas'ud An-Nadwi in his book (Muhammad bin Abdul Wahhab-the accused revivalist) stated that the most nauseating falsehood against Abdul-Wahhab's mission was the name tagged Al-Wahhabiyyah. People with selfish interest deliberately adopt the name in order to black paint it and alienate it from Islam.

The English, the Turks and Egyptians made the mission o frightful ghost. Any mission they find soaring to great height, they tagged it "Wahhabiyyah" even if it had no affiliation to Abdul-Wahhab.

Sheikh Ahmed bin Hagar, a judge of the shariah a high court in Qatar has related the accusation of the Hanblite theologians with falsehood against Abdul-Wahhab. This is because his opponents cannot produce any information except by creating misnomers and flagrant falsehood.

The colonists cannot destroy any Islamic movement except by invening falsehood and rumours. Sheikh Ahmad said in his book title ' Naqd Kalam-Al-mufarin Al-Hanabila As-Salafeyeen' that Abdul-Wahhab and his followers disrespect for the prophet (salallaahu alaihi wasalaam) e.g. someone saying his staff is better than the prophet (salallaahu alaihi wasalaam). They do not also honor scholars and pious people. They deny intercession of..

page-131

the Prophet (salallaahu alaihi wasalaam) and other martyr of Islam; they do not invoke and bless the prophet (salallaahu alaihi wasalaam).They do not respect the four scholars who founded the Islamic of thought, instead, they burn their books. They do not allow followership  for any school of law and consider many Muslims as infidels. They prohibit the celebration of the Prophet (salallaahu alaihi wasalaam) birthday etc.

The answer to all these postulations in this ' All these allegations are however baseless and incredible. The books of this mission have all been published and are in circulation and they are accessible for anyone who deems it fit to read.

It is therefore glaringly obvious that the name is just a misnomer and the alleged campaign that it is the 5th school of law an open fabrication.

We are aware that the Maghrib scholars had gone through untold suffering due to the heretic deeds of the other wahhabiyyah faction, that of Abdil-Wahhab bin Abdur-Rehman bin Rustum. At the end of the 2nd century and beginning of the 3rd after Hijra. They have revealed their views in the fatwah mentioned earlier on. And therefore the name "Wahhabiyya" is a ready-made garment of evil which the enemies of Islam wish to cover this mission of revivalism and reformation so that people will shun away from it.

With regard to scholars who oppeosed the mission of Abdul-Wahhab, simply blackpaint the new mission in order to protect their stakes. They used the disputes, which arose...

page-132-

between Abdul-Wahhab and his brother Suleyman. They failed to realized that it was a mere difference of academic  opinions and Suleiman accepts the mission of his brothere but those schilar continued in their opinions, to extent of compiling two books with the following titles:

'Al SSawa'iq Al-Ilahiyya Fil Radd Alaa Al-Wahhabiyya' and Suleiman, The name Wahhabiyya was unknown during Abdul-Wahhab's lifetime, but twenty years after his death, this name emerged.

The mission came under attack especially from Turkey and E gypt under the leadership of Ibrahim Pasha; and they invaded Najd. This was after the death of Suleiman. Our evidence stems from the statements of the European Nipor who was a contemporary of Abdul-Wahhab, who wrote about his mission, he refrained from using theok weng word Wahhabiyya; this proves the name was unknown then as proved by Muhammad Al-NAdwi, but what he called it was Muhammedansim. Brick Heart, who came to Hijaz (the arabian peninsula) after Muhammad Ali's invasion in the year 1229 AH, says Al-Jabarti in his history, first coined the word Wahhabiyya. This name also was mentioned in Saddler's journey, which was earlier mentioned.

page-133-

The third is that, if this Suleiman bin Abdul-Wahhab is among the people who wrote against his brother and opposed his mission, his name will definitely appear in the letters of his brother when he refuted the allegations against him. We are going to forward the list of those who opposed Sheikh Muhammad and his mission even for the first period. No doubt that Suleiman was given a ready made garments in order to blacklist him among the opponents of his brother ad they used the word Wahabiyya in order to blackpaint the mission of Muhammad bin Abdul-Wahhab.

The fourth is that, the dispute between Suleiman Bin Abdul-Wahhab and his brother in the beginning of the mission. By that time, they conducted most of their debates verbally and through correspondence in few  letters. That is why Ibn Ghannam never recorded anything about the dispute between Suleiman and his brother. Menawhile, he stated those who opposed the mission of Sheikh Muhammad. This on one part, and in another part, Wahhabiyyah is relating to the first person to use such name to their father Abdul Wahhab is incorrect. This is just like putting 'the cart before the horse'. For a person who hailed from Morocco is called Moroccan not indian. It is therefore not possible simply, because the two will share the same consequencies.

page-134-

The first reason, writers who wrote about his mission in the early time which attracted and others like Nipor who in the contemporary period of the mission went to Ahsa calling the mission as Muhammadiya and sometimes he called it a new religion. And these two names cannot satisfy the public conscience. Brick Heart came to Hijaz in the year 1229 AH and had a meeting with Muhammad Ali. He is concerned; since, it is a mission that is free from any innovation. He went ahead to criticize those who opposed the mission. Base on this. call this mission Wahhabiyya is simply a deliberate attempt to distort the truth by those with ulterior hidden motive.

It is for purpose that this has preceded the Ottoman attacks on the people of Hijaz forcing them to pay huge amount as tax, so as to enrich the government, as stated by AL-Jabarti. They also called upon people to fight the Kharajite sect is back again.

Based on the aforestated reasons, the old forgotten archival Wahabiy is brought  to lime light thereby nicknaming this mission with it. Also in this period of time, a book was fabricated, entitled the "The confession of the British Spy" thereby linking it with Sheikh Muhammad bin Abdul-Wahhab. This is biased, because the man never exit in the era of Muhammad bin Abdul-Wahhab. In fact, staunch..

page-135-

Page 128-130 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

bin Salloum Al-Faradi. The two are prominent opponents to the new mission. And Ibn Jarjis in particular exchanged letter with Najd scholars about the mission. Ibn Bassam said in his biography.      

This man is not stable in his faith, sometimes you see him following the pious predecessors and other time he did otherwise. He supported Daud bin Jarjis in his ideas of intercession and other aspects which are against montheism when he arrived in Najd; he praised him in poetic form.

"Muhammad bin Abdullaah bin Humaid who was borne in Unaizah in the year 1232 AH. was Mufti in the Holy Mosque of Makkah following the Hanbali school of religious thought. He died in Taif 1295 AH. Ibn Bassam, in the biography of this man said: " Due to his position in the  Uthman state which fought against the Salafi creed and because of his learning outside Najd with scholars devoted themselves to fight against the salafi  mission, he was influenced by these factors which made of him a foe to this mission and an ally to its enemies.

Mirbad bin Ahmad Al-Tamimi opposed this mission then traveled to Yemen in the year 1170 AH. He stayed there for about 10 months spreading rumours to the detriment of this mission. Then he left with pilgrims for Hijjaz. He is a staunch opponent of this mission as he fabricated lies and...

page-128-

falsehood against him which influenced many people. Also he joined lands with the 'Uthman government against which new mission; it was only Imam Turki bin Abdullaah who resisted the Ottoman army and defeated them in totality and then peace and stability reign to the extent of implementing the shari'a. Ibn Bassam at the end of his biography stated that his hometown Huraimala then he ran away when he arrived Ragbah, Ali Al-Juraisi, the Emir of Ragbah arrestes hm and killed him int year 1171 AH.

There are scholars who did not confront the mission but they are co-operating with its opponents i.e Muhammad bin ALi bin Sallum Al-Farady who immigrated from Sudair  to Al-Zubayr in Iraq. Sympathizing with his master Muhammad bin Feruz. He died in Iraq , likewise his two Children Abdur-Razaq and abdil Lateef , who became famous scholar in Souq Al-Shioukh and Al-Basra.

Ibrahim bin Yusuf who studied in Damascus and held literary meeting in the Ummayd mosque was killed mysteriously in the year 1187 AH.

Rashid bin khunayn immigrated from kharj to Ahsa and died there without begetting any child. and many others who were mentioned in the letter of Sheikh  i.e. Ibn Isma'il, bin Rabi'ah, bin Mutlaq, bin Abdul Lateef, SAlih bin Abdullaah and others.

page-129-

The Collections of the letters of Sheikh Muhammad which he compiled explaining about his mission, refuting falsehood and rumours against his person and the mission are about 51 published in one volume of 323 pages. It is a very useful volume for anyone who wants an insight into the man and his mission. Many opponents have declared their support after realizing their folly.

page-130-

Ito ang Buwan bago sumapit ang Ramadhan

Sha'ban, Buwan bago sumapit ang Ramadhan, ito ay ikawalong buwan sa kalendaro ng Hijri. Sa buwang ito maari nating sanayin ang ating sarili sa pag aayuno. Ito ay kabilang sa gawain ng Propeta Muhammad صلى الله عليه وسلم   ang  madalas mag-ayuno sa buwan ng Sha’ban. 

Sinabi ni Aa’sha:

 "Ang Sugo ng  Allaah صلى الله عليه وسلم ay madalas  mag-ayuno hanggang sa ang akala namin ay hindi na siya kakain, at siya ay kumakain hanggang sa ang akala namin ay hindi na siya mag-aayuno. Hindi ko nakitang nag-ayuno ang propeta صلى الله عليه وسلم ng buong buwan maliban sa buwan ng Ramadhan lamang, at hindi ko siya صلى الله عليه وسلم nakitang nag-ayuno ng higit na marami kaysa sa buwan ng Sha’ban"

 [Bukhari]

Sinabi ni Ibn Rajab: 

"Ang pag-aayuno sa buwan ng Sha’ban ay mas mainam kaysa sa pag-aayuno sa mga banal na buwan (tulad ng: Dhul-Qadah, Dhu-Hijjah, Muharram at Rajab- Surah Tawbah (9):36), at ang pinakamainam na boluntaryong pag-aayuno ay ang pag-aayunong malapit sa buwan ng Ramadhan, bago ito o pagkatapos nito. Ang estado ng mga pag-aayunong ito ay tulad ng Sunar Rawatib, na siyang ginagawa bago o pagkatapos ng mga obligadong salah"

Minsan ay may nagtanong sa Propeta صلى الله عليه وسلم tungkol sa madalas niyang pag-aayuno sa buwan ng Sha’ban. Kanyang صلى الله عليه وسلم sinabi:

 "Ang Sha’ban ay palagiang hindi pinapansin dahil sa ito ay nasa pagitan ng Rajab at Ramadhan, subalit ito ang buwan na kung kailan ang mga mabuting gawain ay iniaangat sa Panginoon ng Lahat ng mga Nilikha. Gusto kong ang mga mabubuti kong gawain ay iniaangat habang ako ay nag-aayuno."

[An-Nisa'i]

Sa pamamagitan nito at iba pang mga ahaadith ng Propeta صلى الله عليه وسلم, hinihimok ang pag-gawa ng kabutihan sa mga panahong ang mga tao ay nagiging pabaya sa pag-aalala at pagsamba sa Allaah. Sinabi ni Propeta Muhammad صلى الله عليه وسلم:

 "Ang sumamba sa mga panahon ng sakuna at kaguluhan ay katulad ng Hijrah (paglilipat ng bayan) para sa akin."

 [Sahi Muslim, 2984]

Ang pag-aayuno sa buwan ng Sha’ban ay nagsisilbing pagsasanay para sa pag-aayuno sa buwan ng Ramadhan. Subalit ang pag-aayuno ng buong buwan ng Sha’ban ay Makrooh (hindi kalugod-lugod) at hindi naaayon sa Sunnah ng Propeta ni Allah صلى الله عليه وسلم. Sinabi ni Ibn Abbas: 

"Ang Sugo ni Allah صلى الله عليه وسلم ay hindi nag-aayuno ng buong buwan maliban sa buwan ng Ramadhan."

[Sahih Bukhari]

Ang Pag aayuno sa mga nalalabing araw ng buwan ng Sha'ban ay Hindi pinahihintulutan kung ang kanyang layunin ay upang hindi nya makaligtaan ang unang araw ng Ramadhan. 

Subalit! kung nagkataon ang pag aayunong ito sa huling mga araw ng buwan ng Sha'ban ay  dahil sa nakasanayan na nyang gawin o kaya siya'y namanata bilang kabayaran sa mga obligadong pag-aayuno na hindi nya nagawa ito ay ipinahihintulutan. 

Sinabi ni Abu-Hurairah na sinabi ng Propeta صلى الله عليه وسلم:

"Huwag pangunahan ang Ramadhan ng isa o dalawang araw, maliban na lamang sa mga taong palaging nag-aayuno, sa ganitong pagkakataon sila ay maaring mag-ayuno"

[Sahih Bukhari, 1983]

Maibukod ang obligadong pag-aayuno sa hindi obligado ang isa sa mga dahilan kung bakit ipinagbabawal ang pag aayuno sa mga huling araw ng buwan ng sha'ban.

Islam parang Pag-ibig

Ang Islam ay parang pag-ibig, na kapag pumasok sa puso ninuman. Susuwayin ang lahat na pinaniniwalaan at naka gisnan. matanggap at yayakapin ito lamang.

-InshaAllaah Jannah (Hanin)

Magkasundo na Iisa lang ang dapat Sambahin

“Ipagbadya (O! Muhammad): O! Kayong mga Angkan ng Kasulatan! (Hudyo at Kristiyano), halina’t tayo’y makipagkasundo sa isa’t isa. Na sambahin lamang natin ang Allah; na huwag tayong magtambal sa Kanya ng anupaman; at huwag tayong magsipagtindig mula sa gitna natin ng anupamang panginoon at patron maliban sa Allah. Ngunit kung sila’y magsitalikod, kayo’y magpahayag: Inyong saksihan na kami ay Muslim (na tumatalima sa kagustuhan ng Allah”).

[Qur’an, 3:64]

Makipag kwentuhan kung bakit iisa lang ang dapat sambahin sa:
www.edialogue.org/ph >> FREE LIVE CHAT!