Tuesday, July 28, 2015

Ang Mga Kautusan ng Islam

Mga kapatid, hanapin ang landas ng inyong pakikipag-ugnayan sa lipunan at sa iba pa batay sa mga aral at tagubilin (Sunnah) ng Propeta.

"Umiwas sa mga bagay na ipinagbabawal at kayo ay magiging mabuting Mananampalataya, ikasiya at tanggapin nang buong puso ang anumang panustos na ipinagkaloob ng Allah at kayo ay magiging pinakamayaman sa lahat ng tao, maging mabuti at matapat sa inyong mga kapit-bahay at kayo ay magiging tunay na Mananampalataya, hangarin ninyo sa iba ang ninanais ninyo sa inyong sarili at kayo ay magiging tunay na Muslim at huwag lumabis sa pagtawa, sapagka't ang labis na pagtawa ay nagiging sanhi ng kamatayan ng puso (pagkakaroon ng sakit sa puso)."
At sinabi rin ng Propeta:
"Ang tunay na Muslim ay siya na ang kanyang kapwa Muslim ay ligtas mula sa (pananakit ng) kanyang dila at kamay, at ang tunay na 'Muhaajir' ay siyang tumalikod (umiwas) sa lahat ng ipinagbabawal ng Allah". (Iniulat ni Imam Bukhari)
Ang Islam ay naglalayong magtatag ng isang maayos na lipunan na pagmumulan ng mga taong nagpapakita ng pagmamahalan, pagdadamayan, awa at tunay na sumusunod sa 'Sunnah' ngPropeta;
"Ang mga Mananampalataya sa kanilang pagmamahal, pagmamalasakitan at mabuting damdamin sa bawa't isa ay tila isang katawan, na kung may karamdaman ang isang bahagi nito ang buong katawan ay nakadarama ng pananakit, nilalagnat at hindi makatulog." (Iniulat ni Imam Muslim)
Ang Islam ay nagpapatnubay sa bawa't mabuti at nagpapaalaala sa kanila na umiwas sa bawa't kasamaan. Ipinag-uutos ng Islam ang mga sumusunod;
  1. Ipinag-uutos na maniwala sa 'Tawheed' ng Allah (ang Kaisahan ng Allah) at ipinagbabawal ang mag-akibat ng iba pa (Shirk) bukod pa sa Kanya (´alaihi salaam) sa pagsamba. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata, An-Nisaa, 4:116;
    "Katotohanan! Ang Allah ay hindi nagpapatawad (sa kasalanan) nang pagbibigay ng mga katambal sa pagsamba sa Kanya, datapuwa't Siya ay nagpapatawad sa ibang mga kasalanan maliban pa rito sa sinumang Kanyang naisin. At sinuman ang magtakda ng anuman (sa pagsamba sa Kanya bukod pa) sa Allah, tunay nga na siya ay napaligaw sa kamalian."
    Ang Propeta ay nagsabi;
    "Iwasan ang pitong malalaking kasalanan." Sila ay nagtanong, 'O Propeta ng Allah, ano ang mga ito?', Siya ay sumagot, 'Ang pagtambal (Shirk) ng iba sa pagsamba sa Allah, ang nagsasagawa ng karunungang itim (Sihr), ang pagpatay sa mga ipinagbabawal ng Allah ng walang pahintulot, ang pagtanggap ng Riba'a patubuan o interes, ang paglustay o pagkamkam sa mga kayamanan ng mga ulila, ang pagtalikod (paglayo mula) sa labanan sa panahon ng digmaan at ang pagparatang sa mga Mananampalatayang babae na malayo sa pagsasagawa ng mga mahahalay na bagay."
  2. Ipinag-uutos ang mabuting pakikitungo sa ibang tao at ipinagbabawal ang paglustay ng kayamanan, tulad ng pagpapatubo, pandaraya, pagnanakaw, pagkamkam ng mga pag-aari ng iba o ng mga bagay na tulad nito. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:29;
    "O kayong Mananampalataya! Huwag kamkamin ang mga ari-arian ng bawa’t isa sa inyo nang labag sa katarungan maliban na ito ay isang kalakalan sa pagitan ninyo, nang may pahintulot sa isa’t isa. At huwag patayin ang inyong mga sarili (o di kaya ay magpatayan sa isa’t isa). Katiyakan, ang Allah ay Maawain sa inyo.
  3. hat ng uri ng pang-aapi o paniniil laban sa ibang tao. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nahl, 16:90;
    "Katotohanan, ang Allah ay nag-uutos ng Al-Adl (katarungan at pagsamba sa Allah lamang) at Ihsan (pagsasagawa ng inyong mga tungkulin sa Allah nang may kataimtiman at katapatan), nang ganap para sa (kasiyahan) ng Allah at naaayon sa Sunnah ng Sugo ng Allah at magbigay ng tulong sa mga kamag-anak at ipagbawal ng Al Fasha (mga makasalanang gawa tulad ng pangangalunya at iba pang malalaswang pakikipag-ugnayan) at Al Munkar (mga makasalanang gawain ukol sa kawalan ng pananalig sa Allah at Al Baghy (lahat ng uri ng pang-aabuso at pang-aapi). Kayo ay Kanyang binigyan ng babala upang sakali kayo ay magbigay pansin (o pagpapahalaga sa kautusan)."
  4. Ipinag-uutos ang pakikipagtulungan sa kabutihan at makatarungang gawain at ipinagbabawal ang pakikipagtulungan sa paggawa ng kasamaan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Maaidah 5:2;
    "Magtulungan kayo sa isa't isa sa (diwa ng) Birr (gawang kabutihan) atTaqwa (kabanalan, pagmamahal at takot sa Allah). Subali’t huwag kayong magtulungan sa isa’t isa sa (gawaing) makasalanan at (gawang) pagsuway. At magkaroon ng Taqwa (takot) sa Allah. Katotohanan, ang Allah ay mahigpit sa pagpaparusa."
  5. Ipinag-uutos ang pangangalaga ng buhay at ipinagbabawal ang pagpatay at ipinagbabawal din maging ang pakikipagtulungan o pakikipagsabwatan dito maliban kung ito ay makatuwiran. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Maaidah 5:32;
    "Sanhi niyaon, ipinag-utos Namin sa Angkan ni Israel na sinuman ang nakapatay ng isang tao na hindi naman nauukol sa ganting kabayaran ng pagkakapaslang at ng paghahasik ng kaguluhan sa kalupaan-ito ay katumbas na rin ng pagpatay niya sa buong sangkatauhan, at sinuman ang nagligtas ng isang buhay, ito ay katumbas ng pagliligtas niya sa buhay ng buong sangkatauhan. At tunay ngang dumating sa kanila ang Aming mga Sugo nang may dalang malinaw na katibayan at palatandaan, (nguni’t) sa kabila niyaon, marami sa kanila ang patuloy na lumalagpas sa hangganan (sa pamamagitan ng mga gawang makasalanan) sakalupaan."
    Ang Allah ay nagsabi rin, Qur'an, Kabanata An-Nisaa 4:93;
    "At sinumang sadyang pumatay ng isang Mananampalataya, ang kanyang kabayaran ay Impiyerno na doon (siya ay) mananahan. At ang Poot at Sumpa ng Allah ay mapapasakanya. At isang matinding parusa ang inihanda para sa kanya."
  6. Ipinag-uutos ang mabait na pakikitungo sa mga magulang at ipinagbabawal ang pagsuway sa kanila. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Israa, 17:23-24;
    "At ang iyong Rabb (Panginoon) ay nag-utos na wala kang dapat sambahin maliban sa Kanya. At ikaw ay maging masunurin sa iyong mga magulang. Kung ang isa sa kanila o silang dalawa ay kapwa sumapit na sa katandaan ng iyong buhay, huwag kang mangusap sa kanila ng salitang kawalang-galang at huwag silang sigawan bagkus sila ay inyong tawagin sa (kalugud-lugod na) paraang marangal. At iyong ibaba para sa kanila ang diwa ng pitagan at kababaang-loob sa pamamagitan ng Habag, at magsabi: "O Aking Rabb (Panginoon)! Igawad Ninyo sa kanila ang Inyong Habag sapagka't sila ang nangalaga sa akin nang ako ay musmos pa."
  7. Ipinag-uutos na pangalagaan ang ugnayang kamag-anakan at ipinagbabawal ang pagputol o pagsira ng ugnayan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Muhammad, 47:22-23;
    "Kaya, kung sakali’t ipagkatiwala sa inyo ang karapatang maging pinuno kayo ba ay maghahasik ng mga kabuktutan sa kalupaan at sirain ang ugnayang pagkamag-anakan? Sila yaong mga isinumpa ng Allah upang sila ay gawing mistulang mga bingi at bulag sa kanilang mga paningin."
    At Ang Propeta Muhammad ay nagsabi tungkol dito;
    "Ang sinumang pumutol ng ugnayang pagkakamag-anakan at pagkakapatiran ay hindi makakapasok sa Paraiso."
  8. Ipinag-uutos (at ipinag-aanyaya) ang pag-aasawa. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi;
    "O mga kabataan (binata), kung sinuman ang may kakayahang mag-asawa, nararapat niyang gawin ito, dahil pinapanatili nito ang kalinisan at nagpapababa sa kanyang paningin (sa mga ipinagbabawal na bagay). At kung sinuman ang walang kakayahang sa pag-aasawa, dapat siyang mag-ayuno, sapagka't ito ang kanyang pananggalang (sa tukso)."
    Mahigpit na ipinagbabawal ang pangangalunya at sodomiya (ugnayang sekswal ng kapwa lalaki) at ang anumang bagay na nag-aakay o nagbibigay ng daan para sa gawaing iyon. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-A'raaf, 7:33;
    "Sabihin mo (O Muhammad) (Nguni't) ang mga bagay na sadyang ipinagbabawal ng aking Rabb ay ang Fawahish (lahat ng uri ng kasalanan, kalaswaan at bawal na pakikipagtalik [maging ito man ay ginawang hayag o tago], mga di-makatuwirang pang-aalipusta, at pagtatambal ng iba sa Allah [sa pagsamba]) na hindi naman Niya binigyang karapatan (o kapahintulutan) ito, at ang pagsasabi ng mga bagay tungkol sa Allah na wala naman kayong (ganap na) kaalaman.
  9. Ipinag-uutos ang pangangalaga sa mga ari-arian o kayamanan ng mga ulila at ang pag-aasikaso nang mabuti sa kanila, at ipinagbabawal ang pagkamkam o paglustay sa kanilang mga ari-arian nang walang karapatan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:10;
    "Katotohanan, yaong mga lumalamon (kumakamkam) ng ari-arian ng mga ulila nang di makatarungan, lumamon lamang sila ng apoy sa kanilang mga tiyan. At sila ay susunugin sa naglalagablab na Apoy!"
    Ipinagbabawal ang pang-aapi at pagmamalupit sa mga ulila. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Ad-Duhaa, 93:9;
    "Kayat huwag mong pakitunguhan ang ulila nang may pang-aapi."
  10. Ipinag-uutos na maging matapat sa pagpapahayag o pagsaksi at ipinagbabawal ang pagsisinungaling maging ang isa lamang sa mga ito. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Nais ba ninyong malaman ang tatlong pinakamalaking kasalanan? Sinabi nila, 'Tunay nga o Propeta ng Allah.' Ang sinabi niya, 'Ang pagbibigay ng katambal sa pagsamba sa Allah (Shirk), at ang walang galang sa kanyang mga magulang'. Siya ay nakahilig (nang sinasabi niya ang mga ito), nang siya ay umupong matuwid at sinabi niya, '…at ang pagsaksi nang walang katotohanan.' (Ang nag-uulat) ay nagsabi, 'Siya ay nagpatuloy sa pagsasalita at inulit ang mga ito, hanggang nais na sana namin na siya ay magtigil."
  11. Ipinag-uutos na dapat tuparin ang anumang ipinangako at isinumpang kasunduan at ipinagbabawal ang pagsisinungaling sa kanyang panunumpa (Al-Yameen Al-Ghamoos) ito ay ang sinasadyang pagsisinungaling upang maalis ang karapatan ng iba. Ang Allahay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Imraan, 3:77;
    "Katotohanan, yaong ipinagbibili (ipinagpapalit) sa maliit na kapakinabangan, ang halaga ng kasunduan sa Allah at ng kanilang mga panunumpa, sila ay walang (makakamtang) bahagi sa Kabilang Buhay. At ang Allah ay hindi mangungusap sa kanila at hindi (rin) titingin sa kanila sa Araw ng Pagkabuhay Muli. At sila ay hindi padadalisayin (mula sa kasalanan), at sa kanila (ay ipalalasap) ang mahapding parusa.
  12. Ipinag-uutos sa mga tao na pangalagaan ang kanilang sarili at ipinagbabawal ang pagpapatiwakal, kahit na ito ay tuwiran man o di-tuwiran, tulad ng paglulong sa mga bawal na gamot, sigarilyo at mga iba pang makabagong gamot na napatunayang ito ay nagdudulot ng mapaminsalang karamdaman. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:29-30;
    … At huwag patayin ang inyong mga sarili (o di kaya ay magpatayan sa isa’t isa). Katiyakan, ang Allah ay Maawain sa inyo. At sinuman ang nagkasala sa pamamagitan ng paglabag (sa mga batas ng Allah) at kawalang-katarungan, sila ay Aming itatapon sa Apoy. At ito ay sadyang madali para sa Allah.
  13. Ipinag-uutos ang pagsasalita ng katotohanan, pagiging matapat, mapagkakatiwalaan, at ang pagtupad ng pangako. Ipinagbabawal ang pagsisinungaling, pandaraya at ang panlilinlang. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Anfaal, 8:27;
    "O kayong mga Mananampalataya (mga Muslim)! Huwag ninyong pagtaksilan ang Allah at ang Kanyang Sugo, o huwag sadyaing magtalu-sira sa inyong mga Amanat (ang pagtitiwalang ipinagkaloob sa inyo tungkol sa mga bagay at sa lahat ng tungkulin na ipinag-utos ng Allah na tuparin.)"
  14. Ipinag-uutos ang pagmamahalan at pagkakaisa at ipinagbabawal ang paninira sa ugnayan o samahan at lahat ng mga bagay na nag-uudyok ng hidwaan at pagkamuhi, tulad ng pagkakaroon ng sama ng loob, pagkapoot, paninibugho at pagkainggit. AngPropeta ay nagsabi;
    "Huwag mamuhi sa isa't-isa, huwag mainggit o magkaroon ng panibugho sa isa't-isa at huwag magtakwil o lumayo sa isa't-isa, manapay maging tunay na alipin ng Allah bilang magkakapatid. Hindi nararapat na putulin ang ugnayan ng mga magkakapatid nang higit sa tatlong araw." (Iniulat ni Imam Bukhari)
  15. Ipinag-uutos ang pagbibigayan at ipinagbabawal ang pagiging sakim at maramot. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi;
    "May dalawang ugali na kinalulugdan ng Allah; ang mabuting pag-uugali at ang mapagbigay, at may dalawang ugali na kinamumuhian ng Allah; ang masamang pag-uugali at ang mga mararamot. Kung nais ng Allah na bigyan ng kabutihan ang isang tao, ginagawa siya bilang daan upang makatulong sa mga pangangailangan ng ibang tao." (Iniulat ni Abu Nu'aim Al-'Iraaqi)
  16. Ipinag-uutos ang pagtitipid at ipinagbabawal ang pagiging maaksaya at mapaglustay ng salapi sa walang kabuluhang paggugol. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Israa, 17:26-27;
    "At iyong ipagkaloob sa kamag-anak ang kanilang (kaukulang) karapatan at sa mga Miskin (mga mahihirap na nagpapalimos) at sa mga (kinapos ng panustos na) naglalakbay. At huwag ninyong gugulin (ang inyong kayamanan) nang walang kabuluhan. Katotohanan, ang mapaglustay (nang walang kabuluhan) ay mga kapatid ng mga demonyo at ang demonyo (Satanas) ay lagi nang walang pasasalamat sa kanyang Rabb (Panginoon)."
  17. Ipinag-uutos ang pagiging mahinahon at hindi nagkukulang at hindi rin naman nagmamalabis sa Relihiyon (Deen). Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Baqarah, 2:185;
    "… Ang Allah ay naglalayon na gawing magaan ito para sa inyo at hindi Niya ninanais na gawing mahirap ang mga bagay para sa inyo. (Nais lamang Niya) na isakatuparan sa ganap na kaayusan ang mga itinakdang araw ng pag-aayuno at Siya ay inyong luwalhatiin nang dahil sa patnubay na ipinagkaloob sa inyo upang kayo ay (matutong) magpasalamat sa Kanya."
    At Ang Propeta ay nagsabi:
    "Mag-ingat at iwasan ang pagiging mahigpit o mapagmalabis sa Relihiyon, tunay ang isang bagay na nakasira sa mga nauna sa inyo ay ang pagiging mapagmalabis sa Relihiyon." (Iniulat sa Saheeh ibn Hibban)
  18. Ipinag-uutos ang kababaang-loob at ipinagbabawal ang pagmamataas at pagyayabang. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Luqmaan, 31:19;
    "At maging mahinahon (huwag magpakita ng kagaspangan) sa inyong paglalakad, ibaba ang inyong mga tinig. Katotohanan, ang pinakamagaspang sa lahat ng tinig ay ang atungal ng isang asno."
    Ang Propeta Muhammad ay nagsabi tungkol sa pagmamataas;
    "Sinumang may pagmamalaki sa kanyang puso na kahit kasinlaki ng buto ng mustasa ay hindi makakapasok sa Paraiso." Ang isang tao ay nagtanong, 'O Propeta ng Allah, ang mga tao ay nagnanais magsuot ng mga magagandang kasuotan at mga sandalyas.' Ang Propeta ay nagsabi, 'Tunay na ang Allah ay Maganda at minamahal Niya ang magaganda. Ang pagmamataas ay yaong hindi tumatanggap ng katotohanan at ang kanyang pagtingin sa kapwa ay mababa." (Iniulat ni Imam Muslim)
    Ang Propeta Muhammad ay nag-ulat tungkol sa mga taong mapagmalaki sa sarili;
    "Sinuman ang kumakaladkad ng kanyang damit sa lupa nang may pagmamalaki, hindi siya titingnan ng Allah sa Araw ng Pagbabangong Muli." (Iniulat ni Imam Bukhari)
  19. Ipinag-uutos sa mga tao na magdamayan sa kapwa at hindi dapat ikatuwa ang kalungkutan ng iba. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi;
    "Huwag maging masaya sa dinaranas na pighati ng iyong kapatid, maaaring magpakita ng habag ang Allah sa kanya at bigyan kayo ng pagsubok." (Iniulat ni Tirmidhi)
  20. Ipinagbabawal sa mga Muslim ang manghimasok sa buhay ng iba kung wala silang kinalaman o kaugnayan tungkol dito. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Tunay na isang magandang pag-uugali ng isang Muslim ay ang hindi niya panghihimasok o pakikialam sa ibang wala siyang kaugnayan (o kinalaman)." (Iniulat ni Imam Tirmidhi)
  21. Ipinag-uutos ang paggalang sa mga tao at ipinagbabawal ang pang-aalilipusta o panlalait. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Hujuraat, 49:11;
    "O, kayong Mananampalataya (mga Muslim)! Huwag na ang isang pangkat sa inyo ay alipustain ang isa pang pangkat, maaaring ang huli ay higit na mabuti kaysa sa una. Maging (ang ilan) sa kababaihan ay huwag alipustain ang ibang kababaihan, maaaring ang huli ay higit na mabuti kaysa sa una. Huwag apihin ang isa sa inyo o di kaya’y hamakin (laitin) ang isa sa pamamagitan ng pagtawag ng masakit na palayaw (o taguri). Sadyang napakasamang hamakin (laitin) ang isang kapatid pagkaraang ito ay nagkaroon ng pananampalataya (sa Allah). At sinuman ang hindi nagsisisi, magkagayon, sila yaong (itinuturing na mga) Dhaleem (mapaggawa ng kamalian)."
  22. Ipinag-uutos ang pangangalaga nang may paninibugho sa kanilang 'maharims' at ipinagbabawal ang pakikipagtalik sa hindi asawa. Ang Propeta ay nagsabi;
    "May tatlong uri ng tao na hindi makakapasok sa Paraiso; ang isang walang paggalang sa kanyang magulang, ang isang taong hinahayaan ang kanyang asawa (sa gawaing) bawal na pakikipagtalik at ang mga babaing tinutularan ang mga lalaki." (Mustadrak Al-Haakim)
  23. Ipinagbabawal ang mga tumutulad sa magkabilang kasarian, sinabi ni Ibn 'Abbaas(radia-llahu ´anhu);
    "Ang Propeta ng Allah ay isinusumpa ang mga lalaking tinutularan ang mga babae at gayon din ang mga babaing tinutularan ang mga lalaki." (Iniulat ni Imam Bukhari)
  24. Ipinag-uutos sa mga tao ang pagpupunyagi sa paggawa ng mabuti sa kapwa, datapwa't ipinagbabawal ang panunumbat sa kanilang ginawang kabutihan. Ang Propeta Muhammad ay nagsabi; 
    "Kayo ay binabalaan at iwasan ang panunumbat sa mga ginawa ninyong kabutihan sa kanila, sa katunayan ito ay nagiging sanhi ng kawalan ng pasasalamat (sa ginawan ng buti) at pinapawi nito ang gantimpala (na dapat ay tatanggapin niya nang dahil sa ginawa niyang kabutihan)."
    Pagkaraan Ang Propeta ay bumigkas ng Salita ng Allah ; (Qur'an, Kabanata Al-Baqarah, 2:264)
    "O kayong Mananampalataya (Muslim)! Huwag tulutang mawalang saysay ang inyong Sadaqah (kawanggawa) sa pamamagitan ng pagpapaalala ng iyong kabaitan o (pagyayabang) upang saktan (o sumbatan) ang pinagbigyan, katulad ng taong gumugugol ng kanyang yaman upang makita lamang ng ibang tao at hindi naman naniniwala sa Allah at sa Huling Araw."
  25. Ipinag-uutos na huwag mag-isip ng masama sa kapwa at ipinagbabawal ang panunubok at ang paninira sa talikuran. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Hujuraat, 49:12;
    "O, kayong Mananampalataya (mga Muslim)! Iwasan ang labis nahinala sapagka't ang ibang panghihinala ay kasalanan. At huwag maniktik, o manirang puri sa isa’t isa. Nais ba ninyong kainin ang laman ng inyong patay na kapatid ? Inyong kasusuklaman ang gayon (na bagay). At matakot sa Allah. Katotohanan, ang Allah ay (Siyang) Tanging Nagpapatawad at tumatanggap ng pagsisisi, ang Maawain."
  26. Ipinag-uutos na pangalagaan ang dila sa lahat ng masasamang pananalita at dapat niyang gamitin ito sa mabuti para sa kanyang kabutihan o sa panlipunan, tulad ng pag-alaala sa Allah at ang pagpayo sa muling pagkakasundo ng mga tao. Gayon din, ipinagbabawal gamitin ang dila sa kasamaan. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Ang mga tao ba ay itinatapon sa Impiyerno ng una ang mukha at ilong dahil lamang sa natatamo at inaani ng kanilang dila?" (Iniulat ni Tirmidhi)
  27. Ipinag-uutos ang pakikitungo nang mabuti sa mga kapitbahay at ipinagbabawal ang pananakit sa kanila. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Isinusumpa ko sa Allah, siya ay hindi tunay na Mananampalataya! Isinusumpa ko sa Allah, siya ay hindi tunay na Mananampalataya! Isinusumpa ko sa Allah, siya ay hindi tunay na Mananampalataya!' At may nagtanong, 'Sino siya o Propeta ng Allah?' (ang inyong tinutukoy). Siya ay sumagot, 'Siya na hindi ligtas ang kanyang kapitbahay mula sa kanyang kasamaan."
  28. Ipinag-uutos na piliin ang mga mabubuting kasamahan at ipinagbabawal ang mga masasamang kasamahan. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Ang halimbawa ng isang mabuti at masamang kasamahan ay tulad ng isang taong may dala-dalang pabango at ang isang taong panday. Maaaring ang isang taong may dalang pabango ay magbigay o ikaw ay pagbilhan o kaya naman mayroon kang makukuhang nakalulugod o kasiya-siyang amoy. Datapwa't sa isang panday maaaring masunog ang kanyang damit o kaya naman masamang amoy ang makukuha mula sa kanya." (Iniulat ni Imam Al-Muslim)
  29. Ipinag-uutos sa mga tao na gumawa ng paraan upang pagkasunduin ang mga taong may hidwaan o hindi nagkakaunawaan at ipinagbabawal ang anumang bagay na magdadala ng poot o galit. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata An-Nisaa, 4:114;
    "Walang (ibinubungang) kabutihan ang kanilang kadalasang mga lihim na usapan, maliban yaong nag-uutos (na magbigay) ng Sadaqah (kawanggawa), o ng gawang matuwid), o ng pagkakasundo ng tao. At sinumang gumawa nito na may layon ng kasiyahan ng Allah, siya ay Aming bibigyan ng malaking gantimpala."
  30. Ipinag-uutos sa mga tao na maging matapat sa bawa't isa (sa pagbibigay ng mabuting payo) at ipinagbabawal ang pagkakait ng payo sa mga nagangailangan. Ang Propeta ay nagsabi;
    "'Ang Deen (Relihiyon) ay katapatan.' Kami ay nagtanong, 'Kanino ba, O Propeta ng Allah?' Siya ay sumagot, 'Sa Allah, sa Kanyang Aklat, sa Kanyang Propeta at sa mga pinuno ng pamayanang Muslim at sa kanilang mga mamamayan.'" (Iniulat ni Imam Muslim)
  31. Ipinag-uutos sa mga tao ang tumulong sa mga suliranin ng mga Muslim na sila ay nararapat bigyan ng magaang palugit (sa pagbayad ng kanilang utang), at ikubli ang kanilang mga pagkakamali. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Sinumang nagpaginhawa sa suliranin ng isang Mananampalataya, pagiginhawahin siya ng Allah sa Araw ng Paghuhukom. Sinuman ang nagpagaan ng anumang bagay sa kahirapan ng isang Muslim (tulad ng pagbayad ng utang ng isang tao), pagagaanin ng Allah sa kanya ang buhay dito at sa kabilang Buhay. At sinumang nagtago sa kasalanan ng isang Muslim, ikukubli din ng Allah ang kanyang mga kasalanan dito sa buhay sa Mundo at sa Kabilang Buhay. Tutulungan ng Allah ang Kanyang alipin habang siya ay tumutulong sa kanilang mga kapatid." (Iniulat ni Imam Muslim)
  32. Ipinag-uutos sa mga Muslim na kailangang magkaroon ng pagpaparaya at tibay ng loob sa panahon ng kahirapan at ipinagbabawal ang pangangamba at ligalig. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Baqarah, 2:155-157;
    At katiyakan, kayo ay Aming susubukan tungkol sa mga bagay na inyong pinangangambahan, gutom, kawalan ng yaman, buhay at ani, subali’t magbigay ng magandang balita sa Sabirun (mga taong matiisin at mapagtimpi sa gitna ng kapighatian). Sila yaong kung nakaranas ng kapighatian ay nagsasabing: “Kami ay sa Allah nagmula at sa Kanya kami ay magbabalik.” Sila yaong ginawaran ng Salawat (pagpapala at kapatawaran) ng kanilang Rabb at ng Kanyang Awa at sila yaong napatnubayan.
  33. Ipinag-uutos ang pagpapatawad at pagiging mapagpaumanhin at ang pag-iwas sa isang taong mapaggawa ng kasamaan sa kanya at ipinagbabawal ang paghihiganti at pagpaparusa. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Al-Imraan, 3:133-134;
    "At humayo (sa landas na maghahatid sa inyo) sa kapatawaran mula sa inyong Rabb, at para sa Jannah (Paraiso) na kasing-lawak ng mga kalangitan at ng kalupaan, na inilaan sa Muttaqun. Yaong mga gumugugol mula sa kanilang yaman sa (panahon ng) kasaganaan at kahirapan, (silang) nagpipigil ng kanilang galit, at nagpapatawad sa tao; tunay na minamahal ng Allah ang mga Muhsin (mga taong mapaggawa ng kabutihan)."
  34. Ipinag-uutos na maging maawain at ipinagbabawal ang pagiging malupit at walang pagmamalasakit. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Ang Allah ay nagpapakita ng habag sa mga mahahabagin. Maging mahabagin dito sa mundo at ang Allah ay magiging mahabagin sa inyo." (Iniulat ni Tirmidhi)
  35. Ipinag-uutos na maging mabait at malugod sa bawa't isa at ipinagbabawal ang kalupitan at ang pagiging mahigpit. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Walang anumang ginawang kabaitan maliban na ito ay (nagdudulot o) nagbibigay ng ganda at walang anumang bagay na salat sa kabaitan maliban na ito ay may kakulangan." (Iniulat ni Imam Muslim)
  36. Ipinag-uutos ang pagsukli ng kabutihan sa kasamaan at ipinagbabawal ang pagganti ng masama sa kasamaan. Ang Allah ay nagsabi, Qur'an, Kabanata Fussilat, 41:34;
    "Ang mabuting gawa at masamang gawa ay hindi magkatulad. Iwaksi (ang kasamaan) (sa pamamagitan) ng gawang higit na nakabubuti (ipinag-utos ng Allah sa mga tapat na Mananampalataya na maging matiisin at maging mapagparaya sa mga taong nanakit sa kanila) samakatuwid, katotohanan, siya at kayo na dating magkagalit ay (magiging) tila isang matalik na kaibigan."
  37. Ipinag-uutos na ipalaganap ang karunungan o kaalaman at ipinagbabawal ang pagkakait o pagtatago nito. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Sinuman ang pinagtanungan ng tungkol sa karunungan at ito ay kanyang ipinagkait, sa Araw ng Pagkabuhay-Muli siya ay ilalagay sa gitna ng Impiyerno." (Iniulat ni Haakim)
  38. Ipinag-uutos sa mga Muslim na magpalaganap ng kagandahang-asal at katarungan, at ipagbawal ang mga bisyo at masasamang pag-uugali, nang naaayon sa kanyang kakayahan at antas ng katungkulan. Ang Propeta ay nagsabi;
    "Sinuman sa inyo ang nakakita ng masamang pag-uugali, dapat niyang baguhin ito sa pamamagitan ng kanyang kamay, kung wala siyang kakayahang gawin ito, dapat niyang baguhin ito sa pamamagitan ng kanyang dila, at kung ito ay hindi pa rin niya magawa, dapat niyang kamuhian ito sa kanyang puso, at ito ang pinakamababang antas ng pananampalataya." (Iniulat ni Muslim)
source: www.1ststepsinislam.com

Thursday, June 18, 2015

Page 136-140 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

enemies of Islam deliberately invented such things, in order to cause confusion among the Muslims with the sole aim of crippling the confidence of the people on any sincere person who strive to call the people to the path of Allaah. In short, today's journalism is typical of such distortion of facts.

The enemies of Islam always hate any religious acts that can purify the heart and keep its followers under one umbrella as brethren. Nothing can unify the Muslim lives except a creed of faith which is  free from superstition and innovation. The opponents of Islam will definitely mobilize their friends to destabilize the Muslim brotherhood. As it happened in Palestine, the youth uprising and revolt against Israeli authorities; the youth always stone the Jews with pebbles, cheering and chanting Allaahu Akbar! Allaah is the greatest! The Israelis are afraid simply because the children of Intifada call for Jihad. Therefore, the Israeli authorities announceed in the media that the country is being confronted by communist rebellion. This is aimed at diverting the world's attention from noticing the Islamic resurgence. Indeed, there are number of examples in any place at every period of time.

Al-Watri was born in Al-Madinah in the year 1261 AH he was a contemporary of Professor Ahmad Al-Ammari who edited his dissertation on the trial of Salafiyyah in Maghreb.

page-136-

He posed many questions pertaining to it, which goes as follows.

Wasn't Watri's intention to follow up the activities of Wahhabiyya in Magreb as he did the same thing in the East? Why did the sultan of the Turks and his Governor in Egypt try to suppress the mission of Muhammad bin Abdul-Wahhab' can't it be attributed to sectionalism, nepotism of Sufi order agianst Salafiyah or any other hidden ulterior motive?

We are going to answer all these questions and the reason on which AL-Watri relied upon.

Certainly. Al-Watri benefited from the vested interests that people of Maghreb directed toward Salafiyah when they received the letter of Imam Sau'd bin Abdul Aziz in the year 1225 AH hamdun bin Haji Al-Fasi to compile a reply of the letter. Thus, he composed a poem eulogizing the Imam Ibn Sa'ud as instructed by Al-Maula. An excerpt of the poem goes as follows:

You really carry a heavy task which nobody can carry.

May Allaah reward you with his bounties. The armed robbers in Hijaz are stopped.

With penalty of killing or crucifying

Their Hands and feet cut off from opposite side.

page-137-

or to be exiled from the land.

With the application of Shari'a Hijas is blessed with fountain water

Nothing can prevent pilgrimage and visitation to the holy Mosques.

the way to Hijaz is secure.

And the doves in the Haram are secure.

Imam Sa'ud appeared.

Eradicationg innovations and superstitions,

Concoted by both Arab and Non-ARabs.

page-138-

Wednesday, June 17, 2015

Page 131-135 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

 Mas'ud An-Nadwi in his book (Muhammad bin Abdul Wahhab-the accused revivalist) stated that the most nauseating falsehood against Abdul-Wahhab's mission was the name tagged Al-Wahhabiyyah. People with selfish interest deliberately adopt the name in order to black paint it and alienate it from Islam.

The English, the Turks and Egyptians made the mission o frightful ghost. Any mission they find soaring to great height, they tagged it "Wahhabiyyah" even if it had no affiliation to Abdul-Wahhab.

Sheikh Ahmed bin Hagar, a judge of the shariah a high court in Qatar has related the accusation of the Hanblite theologians with falsehood against Abdul-Wahhab. This is because his opponents cannot produce any information except by creating misnomers and flagrant falsehood.

The colonists cannot destroy any Islamic movement except by invening falsehood and rumours. Sheikh Ahmad said in his book title ' Naqd Kalam-Al-mufarin Al-Hanabila As-Salafeyeen' that Abdul-Wahhab and his followers disrespect for the prophet (salallaahu alaihi wasalaam) e.g. someone saying his staff is better than the prophet (salallaahu alaihi wasalaam). They do not also honor scholars and pious people. They deny intercession of..

page-131

the Prophet (salallaahu alaihi wasalaam) and other martyr of Islam; they do not invoke and bless the prophet (salallaahu alaihi wasalaam).They do not respect the four scholars who founded the Islamic of thought, instead, they burn their books. They do not allow followership  for any school of law and consider many Muslims as infidels. They prohibit the celebration of the Prophet (salallaahu alaihi wasalaam) birthday etc.

The answer to all these postulations in this ' All these allegations are however baseless and incredible. The books of this mission have all been published and are in circulation and they are accessible for anyone who deems it fit to read.

It is therefore glaringly obvious that the name is just a misnomer and the alleged campaign that it is the 5th school of law an open fabrication.

We are aware that the Maghrib scholars had gone through untold suffering due to the heretic deeds of the other wahhabiyyah faction, that of Abdil-Wahhab bin Abdur-Rehman bin Rustum. At the end of the 2nd century and beginning of the 3rd after Hijra. They have revealed their views in the fatwah mentioned earlier on. And therefore the name "Wahhabiyya" is a ready-made garment of evil which the enemies of Islam wish to cover this mission of revivalism and reformation so that people will shun away from it.

With regard to scholars who oppeosed the mission of Abdul-Wahhab, simply blackpaint the new mission in order to protect their stakes. They used the disputes, which arose...

page-132-

between Abdul-Wahhab and his brother Suleyman. They failed to realized that it was a mere difference of academic  opinions and Suleiman accepts the mission of his brothere but those schilar continued in their opinions, to extent of compiling two books with the following titles:

'Al SSawa'iq Al-Ilahiyya Fil Radd Alaa Al-Wahhabiyya' and Suleiman, The name Wahhabiyya was unknown during Abdul-Wahhab's lifetime, but twenty years after his death, this name emerged.

The mission came under attack especially from Turkey and E gypt under the leadership of Ibrahim Pasha; and they invaded Najd. This was after the death of Suleiman. Our evidence stems from the statements of the European Nipor who was a contemporary of Abdul-Wahhab, who wrote about his mission, he refrained from using theok weng word Wahhabiyya; this proves the name was unknown then as proved by Muhammad Al-NAdwi, but what he called it was Muhammedansim. Brick Heart, who came to Hijaz (the arabian peninsula) after Muhammad Ali's invasion in the year 1229 AH, says Al-Jabarti in his history, first coined the word Wahhabiyya. This name also was mentioned in Saddler's journey, which was earlier mentioned.
page-133-

The third is that, if this Suleiman bin Abdul-Wahhab is among the people who wrote against his brother and opposed his mission, his name will definitely appear in the letters of his brother when he refuted the allegations against him. We are going to forward the list of those who opposed Sheikh Muhammad and his mission even for the first period. No doubt that Suleiman was given a ready made garments in order to blacklist him among the opponents of his brother ad they used the word Wahabiyya in order to blackpaint the mission of Muhammad bin Abdul-Wahhab.

The fourth is that, the dispute between Suleiman Bin Abdul-Wahhab and his brother in the beginning of the mission. By that time, they conducted most of their debates verbally and through correspondence in few  letters. That is why Ibn Ghannam never recorded anything about the dispute between Suleiman and his brother. Menawhile, he stated those who opposed the mission of Sheikh Muhammad. This on one part, and in another part, Wahhabiyyah is relating to the first person to use such name to their father Abdul Wahhab is incorrect. This is just like putting 'the cart before the horse'. For a person who hailed from Morocco is called Moroccan not indian. It is therefore not possible simply, because the two will share the same consequencies.

page-134-

The first reason, writers who wrote about his mission in the early time which attracted and others like Nipor who in the contemporary period of the mission went to Ahsa calling the mission as Muhammadiya and sometimes he called it a new religion. And these two names cannot satisfy the public conscience. Brick Heart came to Hijaz in the year 1229 AH and had a meeting with Muhammad Ali. He is concerned; since, it is a mission that is free from any innovation. He went ahead to criticize those who opposed the mission. Base on this. call this mission Wahhabiyya is simply a deliberate attempt to distort the truth by those with ulterior hidden motive.

It is for purpose that this has preceded the Ottoman attacks on the people of Hijaz forcing them to pay huge amount as tax, so as to enrich the government, as stated by AL-Jabarti. They also called upon people to fight the Kharajite sect is back again.

Based on the aforestated reasons, the old forgotten archival Wahabiy is brought  to lime light thereby nicknaming this mission with it. Also in this period of time, a book was fabricated, entitled the "The confession of the British Spy" thereby linking it with Sheikh Muhammad bin Abdul-Wahhab. This is biased, because the man never exit in the era of Muhammad bin Abdul-Wahhab. In fact, staunch..

page-135-



Thursday, May 28, 2015

Page 128-130 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

bin Salloum Al-Faradi. The two are prominent opponents to the new mission. And Ibn Jarjis in particular exchanged letter with Najd scholars about the mission. Ibn Bassam said in his biography.      
This man is not stable in his faith, sometimes you see him following the pious predecessors and other time he did otherwise. He supported Daud bin Jarjis in his ideas of intercession and other aspects which are against montheism when he arrived in Najd; he praised him in poetic form.

"Muhammad bin Abdullaah bin Humaid who was borne in Unaizah in the year 1232 AH. was Mufti in the Holy Mosque of Makkah following the Hanbali school of religious thought. He died in Taif 1295 AH. Ibn Bassam, in the biography of this man said: " Due to his position in the  Uthman state which fought against the Salafi creed and because of his learning outside Najd with scholars devoted themselves to fight against the salafi  mission, he was influenced by these factors which made of him a foe to this mission and an ally to its enemies.

Mirbad bin Ahmad Al-Tamimi opposed this mission then traveled to Yemen in the year 1170 AH. He stayed there for about 10 months spreading rumours to the detriment of this mission. Then he left with pilgrims for Hijjaz. He is a staunch opponent of this mission as he fabricated lies and...

page-128-

falsehood against him which influenced many people. Also he joined lands with the 'Uthman government against which new mission; it was only Imam Turki bin Abdullaah who resisted the Ottoman army and defeated them in totality and then peace and stability reign to the extent of implementing the shari'a. Ibn Bassam at the end of his biography stated that his hometown Huraimala then he ran away when he arrived Ragbah, Ali Al-Juraisi, the Emir of Ragbah arrestes hm and killed him int year 1171 AH.

There are scholars who did not confront the mission but they are co-operating with its opponents i.e Muhammad bin ALi bin Sallum Al-Farady who immigrated from Sudair  to Al-Zubayr in Iraq. Sympathizing with his master Muhammad bin Feruz. He died in Iraq , likewise his two Children Abdur-Razaq and abdil Lateef , who became famous scholar in Souq Al-Shioukh and Al-Basra.

Ibrahim bin Yusuf who studied in Damascus and held literary meeting in the Ummayd mosque was killed mysteriously in the year 1187 AH.

Rashid bin khunayn immigrated from kharj to Ahsa and died there without begetting any child. and many others who were mentioned in the letter of Sheikh  i.e. Ibn Isma'il, bin Rabi'ah, bin Mutlaq, bin Abdul Lateef, SAlih bin Abdullaah and others.

page-129-

The Collections of the letters of Sheikh Muhammad which he compiled explaining about his mission, refuting falsehood and rumours against his person and the mission are about 51 published in one volume of 323 pages. It is a very useful volume for anyone who wants an insight into the man and his mission. Many opponents have declared their support after realizing their folly.

page-130-



























Ito ang Buwan bago sumapit ang Ramadhan


Sha'ban, Buwan bago sumapit ang Ramadhan, ito ay ikawalong buwan sa kalendaro ng Hijri. Sa buwang ito maari nating sanayin ang ating sarili sa pag aayuno. Ito ay kabilang sa gawain ng Propeta Muhammad صلى الله عليه وسلم   ang  madalas mag-ayuno sa buwan ng Sha’ban. 

Sinabi ni Aa’sha:

 "Ang Sugo ng  Allaah صلى الله عليه وسلم ay madalas  mag-ayuno hanggang sa ang akala namin ay hindi na siya kakain, at siya ay kumakain hanggang sa ang akala namin ay hindi na siya mag-aayuno. Hindi ko nakitang nag-ayuno ang propeta صلى الله عليه وسلم ng buong buwan maliban sa buwan ng Ramadhan lamang, at hindi ko siya صلى الله عليه وسلم nakitang nag-ayuno ng higit na marami kaysa sa buwan ng Sha’ban"

 [Bukhari]

Sinabi ni Ibn Rajab: 

"Ang pag-aayuno sa buwan ng Sha’ban ay mas mainam kaysa sa pag-aayuno sa mga banal na buwan (tulad ng: Dhul-Qadah, Dhu-Hijjah, Muharram at Rajab- Surah Tawbah (9):36), at ang pinakamainam na boluntaryong pag-aayuno ay ang pag-aayunong malapit sa buwan ng Ramadhan, bago ito o pagkatapos nito. Ang estado ng mga pag-aayunong ito ay tulad ng Sunar Rawatib, na siyang ginagawa bago o pagkatapos ng mga obligadong salah"

Minsan ay may nagtanong sa Propeta صلى الله عليه وسلم tungkol sa madalas niyang pag-aayuno sa buwan ng Sha’ban. Kanyang صلى الله عليه وسلم sinabi:

 "Ang Sha’ban ay palagiang hindi pinapansin dahil sa ito ay nasa pagitan ng Rajab at Ramadhan, subalit ito ang buwan na kung kailan ang mga mabuting gawain ay iniaangat sa Panginoon ng Lahat ng mga Nilikha. Gusto kong ang mga mabubuti kong gawain ay iniaangat habang ako ay nag-aayuno."

[An-Nisa'i]

Sa pamamagitan nito at iba pang mga ahaadith ng Propeta صلى الله عليه وسلم, hinihimok ang pag-gawa ng kabutihan sa mga panahong ang mga tao ay nagiging pabaya sa pag-aalala at pagsamba sa Allaah. Sinabi ni Propeta Muhammad صلى الله عليه وسلم:

 "Ang sumamba sa mga panahon ng sakuna at kaguluhan ay katulad ng Hijrah (paglilipat ng bayan) para sa akin."

 [Sahi Muslim, 2984]

Ang pag-aayuno sa buwan ng Sha’ban ay nagsisilbing pagsasanay para sa pag-aayuno sa buwan ng Ramadhan. Subalit ang pag-aayuno ng buong buwan ng Sha’ban ay Makrooh (hindi kalugod-lugod) at hindi naaayon sa Sunnah ng Propeta ni Allah صلى الله عليه وسلم. Sinabi ni Ibn Abbas: 

"Ang Sugo ni Allah صلى الله عليه وسلم ay hindi nag-aayuno ng buong buwan maliban sa buwan ng Ramadhan."

[Sahih Bukhari]

Ang Pag aayuno sa mga nalalabing araw ng buwan ng Sha'ban ay Hindi pinahihintulutan kung ang kanyang layunin ay upang hindi nya makaligtaan ang unang araw ng Ramadhan. 

Subalit! kung nagkataon ang pag aayunong ito sa huling mga araw ng buwan ng Sha'ban ay  dahil sa nakasanayan na nyang gawin o kaya siya'y namanata bilang kabayaran sa mga obligadong pag-aayuno na hindi nya nagawa ito ay ipinahihintulutan. 

Sinabi ni Abu-Hurairah na sinabi ng Propeta صلى الله عليه وسلم:

"Huwag pangunahan ang Ramadhan ng isa o dalawang araw, maliban na lamang sa mga taong palaging nag-aayuno, sa ganitong pagkakataon sila ay maaring mag-ayuno"

[Sahih Bukhari, 1983]

Maibukod ang obligadong pag-aayuno sa hindi obligado ang isa sa mga dahilan kung bakit ipinagbabawal ang pag aayuno sa mga huling araw ng buwan ng sha'ban.



Wednesday, May 27, 2015

Islam parang Pag-ibig

Ang Islam ay parang pag-ibig, na kapag pumasok sa puso ninuman. Susuwayin ang lahat na pinaniniwalaan at naka gisnan. matanggap at yayakapin ito lamang.

-InshaAllaah Jannah (Hanin)















Thursday, April 23, 2015

Magkasundo na Iisa lang ang dapat Sambahin


“Ipagbadya (O! Muhammad): O! Kayong mga Angkan ng Kasulatan! (Hudyo at Kristiyano), halina’t tayo’y makipagkasundo sa isa’t isa. Na sambahin lamang natin ang Allah; na huwag tayong magtambal sa Kanya ng anupaman; at huwag tayong magsipagtindig mula sa gitna natin ng anupamang panginoon at patron maliban sa Allah. Ngunit kung sila’y magsitalikod, kayo’y magpahayag: Inyong saksihan na kami ay Muslim (na tumatalima sa kagustuhan ng Allah”).
[Qur’an, 3:64]

Makipag kwentuhan kung bakit iisa lang ang dapat sambahin sa:
www.edialogue.org/ph >> FREE LIVE CHAT!





Sunday, March 29, 2015

Page 123-127 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

The mission of Muhammad bin Abdul-Wahhab was first confronted from within. Right from the area in which the mission sprung up. Those who went against the mission are the so-called scholars with the selfish interest and they are bound to lose as soon as the masses are acquainted with teachings of the mission that is based on Qur'an and the Ahadith. As personal desire is blind, jealousy played a big role in the opponents' confrontation against the mission as said by an Arabian poet:-
They Envied him because they could not be like him 
The people became his enemies and opponents against him.
These opponents raised up to the extent of attacking the mission with all means at their disposal. They started dispatching letters from left to right that are aimed at causing people to shun away from his person and the mission, as was the patience of Ibn Suhaym, bin Muwais and other people whose names will follow:

Sheikh Muhammad replied to such letters and refuted their contents in his writhing.

These opponents and their mode  of oppositions based on their whims and caprices are outside of this work.

page-123-

For now, let us expose their evil machination as stated in the Qur'an.
 فأما الزبد فيذهب جفاء وأما ما ينفع الناس فيمكث في الأرض 
 فأما الزبد فيذهب جفاء وأما ما ينفع الناس فيمكث في الأرض
As for the foam, it vanishes, [being] cast off; but as for that which benefits the people, it remains on the earth.

Both the two parties. Muhammad bin Abdul-Wahhab and his staunch opponents have departed this world. But, over a period of time, the sincerity and honesty of Sheikh Abdul-Wahhab came to lime light; as his mission continue to gain momentum in every part of the world. And a number of his opponents are now back to their senses having observed the truth, their mind is enlightened. while other opponents died, their works of opposition s against him has since vanished. This is indeed, the penalty in this world. For Allaah is aware of all secrets and that which the breast concealed.

Sheikh Abdul-Aziz Abdullaah bin Baz has categorized the opponents of Sheikh Muhammad bin Abdul-Wahhab into three groups.

page-124-

First Group:

Consisted of the characterless scholars who saw the truth as falsehood and the falsehood ax tge truth. They believed in building domes and mosques over the graves anc invoking those in the graves for help and the like were right pertaining to islam. They also thought that whoever was against such things hated the righteius and the saint and that Jihad against him was compulsory.

Second group:

Was associated with the knowledge; bug they were ignorant of the reality if the sheikh Mission. They knew nothing about the truth ti which he was calling the people; they simply followed others anc believed whatever was said by the characterless, superstitious scholars. Consequently, they even believed that he had hated the Prophet (salallaahu alaihi wassalaam) and saint and denied their miracles. Therefore, they condemned him and kept aloof from him.

The third group:

Feared the removal of their positions and ranks. They showed him hostility so that the supporters of the Islamic mission might not reach them and remove their positions and take over their lands.

The most prominent opponents of this missions from within who dispatch letters to fifferent parts of the world, fabricated

Page -125-

Falsehood and rumours against Shaikh Muhammad Bin Abdul-Wahhab as the truth is on his side, they left some other placrs to continue spreading rumours, in which a numbet of Muslim and some scholars were convicted Below is the list of their names.

Suleiman bin Muhammad bin Suhaym whose name usually appears in the letters of Sheikh Muhammad bin Badul-Wahhab as the truth is on his side, they left some other places to continue spreading rumours , in which a number of Muslim and some scholars were convinced. Below is the list of their names.

Suleiman bin Muhammad bin Suhaym whose name usually appears in the letters of Sheikh Muhammad bin Abdul Wahhab, having written to a number of cities condemning the Sheikh and hi mission. He described many things, which did not happen at all. He was one of the scholars of Riyadh fell into the hands of the Saudi government, he migrated to Ahsa, and later to Al-Zubair in Iraq; he died living behind his children in the year 1181 AH.

Really, Suleiman and his children  belong to the family of learning, all of whom are against this mission. May be the secret behind this is jealousy of the scholars. Because Satan is desirous to break the ties of relationship even among the scholars.

Muhammad bin Abdullaah bin Fayrouz oroginated from Najd snd was born in Ahsa, he is considered as a great scholar. The Ottoman Governor of Basra, Abdullaah Agha developed an interest in him when he emigrated to Basra and stayed there till he died in the year 1216 H he left Al-Ahsa when the Saudi army were about to capture Al-Ahsa. He colllaborated with the Ottoman Governor in order to under root the mission of..

page-126-

Muhammad bin Abdul-Wahhab. He was supported by most of his disciples wit he exception of Muhammad bin Rashid Al-Faliqi who emigrated to Medina and was appointed judge by Imam Saud bin Abdul Aziz, later he turned to be a propagator of this mission according ti the pious predecessors. He died in Cairo in 1257 AH, hence, many Egyptian s accepted this mission of Salafia from him.

Muhammad bin Abdur-Rehman bin Afaliq, was one of the eminent scholars of Ahsa, 1163 AH. He witnessed the beginning of the new mission; and he totally developed hatred toward it. Thus, he wrote a letter to Sheikh Muhammad bin Abdul-Wahhab challenging him and asking him the content of Surah Ad-Diyat (the Coursers)

He told him all the similitude, metaphor, allusions and rhetoric aspect found in the chapter. But, understanding the jinx of rhetoric and other figures of speech as Sheikh Abdullaah bin Bassam stated in his biography.

Abdullaah bin Issa Al-Muwaisi the judge of Hurma. He was repeatedly mentioned in the letters of Sheikh Muhammad and Sheikh Muhammad warned people against him by expounding  his activities to the people. The took place before its spread in Saudi Arabia.

Uthman bin Abdul Aziz bin Mansur who studied in Iraq. Some of his scholars are Dawud bin Jarjis and Muhammad...

page-127-



Saturday, March 28, 2015

Page 119-122 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

Mischievous ideologies of communism, Masonism, existentialism, secularism, atheism and others, have confronted the world in general and the Muslims in particular. It is only Islam with purity of its creed that will enable the Muslims and arm them  with weapons to confront these mischievous ideologies. Allaah endowed the Muslims with peculiar characteristics of Obedience, love respect and brotherhood lead them to sacrifice their lives in totality for the sake of their religion.

But however. some opponents take advantage of the ignorants from among the Muslims to mislead them; since, it is very difficult for one to uncover their hidden motives. This can be traced to the books that are freely distributed in Europe and Africa that refer back to the distorted facts about the suspicion against many of their teachings and mission. As it is already known Christianity and Judaism have started declining not only in the Muslim countries but even in the West. This can be attributed to the rebellion against them in Europe. These two religions by the time they discovered that Muslims have started going back to the original sources of their religion in faith, worship and their day to day life, used another trick in order to divert their attention from the actual teachings of Islam. Many books against Islamic movement

page-119-

and some outstanding reformers were published and distributed free of charge.

One of the Islamic callers in Africa told me that a scholar from among their people was trapped by such books to the extent that he went about condemning Muhammad Bin Abdul-Wahhab and his mission; thereby, depicting him with various defamatory  images as fabricated in those books written against his person and his mission. The Islamic caller asked the scholar "Have you ever read any book written by Sheikh Muhammad bin Abdul-Wahhab?. He replied: "No, but, what was said about him is enough". This caller was clever enough as he handed him a copy of 'Kitab Al-Tauhid" written by Sheikh Al-Islam Muhammad bin Abdul-Wahhab after removing the book cover " I would like you to read this book and pass your comment on it." He asked him. When the appointed time was due the scholar met the Islamic caller praising the book and its author, because the book contains the actual teachings of the Qur'an and the Sunnah of the Prophet and it is well arranged that every Muslim will
appreciate it and adopts it in effecting corrections on beliefs. The caller once again, handed another copy of the book written by Sheikh Ul-islam Muhammad bin Abdul Wahhab the founder of the recent  Islamic revivalism and reformation in accordance with the practice of the pious predecessors. And assured him that the test rest of the books written by Shiek..

page-120-

Muhammad bin Abdul-Wahhab adopt a similar method. The scholar said Allaah alone is the most excellent in whom we trust. Formerly I was accusing the Sheikh with things that were unjustly attributed to him. What we read about him is different from what is written in his books. This is a pure teaching of monotheism as brought by the Prophet (salallaahu alaihi wasalaam) Muhammad  bin Abdullaah which he invited us to follow strictly.

Many decades ago, a similar instance took place in India when a debate was held between one named Al-Bakri and one eminent scholar of India in which at the end the scholar accepted the truth.

This is just a general view which every Muslim ought to pray his attention to. For no Muslim should allow anybody to brainwash his mind on things to do with faith and religion; be should try to delve into research so as to avoid some lapses in his religion. Since, failure to do this, will pave way for disunity among the Muslims; the beneficiaries of which are the non-Muslims and its arch-enemy. already they invested their wealth of experience-monetarily, materially and intentionally, so as to reap all benefits to detriment of Muslims.

We therefore pray to Allaah the almighty to unite the hearts of Muslims till the last hour as He united their hearts in the first instance as He revealed to Prophet Muhammad (salallaahu alaihi wassalaam)..


page-121-

وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ ۚ لَوْ أَنفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَّا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ ۚ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
And brought together their hearts. If you had spent all that is in the earth, you could not have brought their hearts together; but Allah brought them together. Indeed, He is Exalted in Might and Wise. 
[Quran Surah Al Anfal : 63] 

Certainly, the Jews and the Christians will never be pleased with Muslims until they spoil their religion by causing them to disunite among them as stated by Allaah the almighty in the Noble Qur'an:

وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ
And never will the Jews or the Christians approve of you until you follow their religion. Say, "Indeed, the guidance of Allah is the [only] guidance." If you were to follow their desires after what has come to you of knowledge, you would have against Allah no protector or helper.
[Quran 2:120]

The last  generation of the Muslims can only be guided with things that guided the first Muslim generation/ The first generation as remarked by Imam Malik. The first Muslim generation was only guided by the pure Islamic creed, free from all Innovation and superstitious and our last generation must follow the same path for their guidance.

page-122-



Friday, March 27, 2015

Page 117-118 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

researchers who came from the west and other orientalists i.e free people, Italians, Germany, they wrote many things about Islam and Muslims in North Africa in particular and everywhere in the world in general.

This mission gained many supporters, especially in North Africa, as mentioned earlier on in many instances, people who showed their hostility towards this mission then did it out of personal interest. Therefore they use anything possible to see that the Islamic mission is hindered from going anywhere but it was too late.

The founder of this mission Muhammad Bin Abdul Wahhab followed the steps of those revivalists and scholars expound in the Islamic History i.e Ibn Taymiyyah Ahmed Ibn Abdul Haleem who died in the year 728 AH, and Ibn Qayyum Al Jauziyya in Damascus who died in the year 751 AH, Ash Shatibi of Granada in Andalus who died in the year 790 AH and Al-Izz Bin Abdus-Salam who died in the 660 AH, in Egypt.

Islamic history witnessed a number of scholar, at any period when the Ummah deviate from the real teachings of Islam, a reformer or revivalist will rise from among them to put them straight; by ensuring that the real teachings of Islam as taught by the pious predecessors is in practice. Many knowledgeable scholars and thinkers, from Arab Muslims and others have stated this fact. Professor Abdullaah Bin...

page-117

Sa'ad Bin Ruwaishid in his book titled " Imam Muhammad Bin Abdul-Wahhab in History", said: About school of thought certified the role played by the mission every where in the Muslim world.

page-118-

Page 112-116 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

Some people from the tribe of Muhammad Bin Abdul-Wahhab went against his mission. This is owing to the fact that their worldly needs are poles apart with his mission. They distorted all his Good acts to the extent of defaming his person and the mission. However, he attempted to refuse all these allegations against him and the mission. Thus, he struggled to point out to the people that all his belief and actions are in accordance with the teachings of the Noble Qur'an and the Prophetic guidance.

Now we should briefly have a look at his opponents and their mode of opposition. So that the seeker of truth will find it easy to ascertain the truth.

Whosoever dwelt on the writings his opponents will reason with the fact that they are all baseless. As all their expositions never dwelt on the writings of his opponents will reason with the fact that they are all baseless. As all their expositions never coincide with the true teachings of his mission; neither that of his disciples, nor of his children and grandchildren. All their misconceived utterances about his preaching should always fall within the following categories.

Some of the misconceived terms in his preaching are unjustly attributed to his person and the mission. After all their origin would have justifiably traced down from the ancient generation, that lived in the antiquities of time. But,..

page-112-

his stand remain firm as it conforms with the teachings of Ahlus-Sunnah-Wal-Jama'a scholars i.e. the likes of Shaikul Islam Ibn Taymiyyah in Syria, Imam Ash-Shatibi, Al-Izz Bin Abdus-Salam in Egypt (660 AH).

Others fabricated things that are never found in his books, neither that of his disciples or that of his children. Those who lied against his person and the mission are numerous, camouflaging from one form to another. But, inspite of their disguise the learned Sheikh refuted all their arguments in a number if his treatise. For example, he said in one of his letters to the people of Al-Qaseem in which he stated:

"You are really aware that I know that the letter of Suleiman Bin Sohaim reached you and some knowledgeable people among you agreed with its content. You all know that what this man said against me is mere falsehood and fabricated lies, which I have no idea whatsoever about.

He further stated in that letter that I do not agree with the books in the four schools of law of Islamic Jurisprudence. He asserted that is my saying that all people that lived six hundred years back were not on anything rather on ignorance. He claimed that I am a Mujtahid and knowledgeable person who can deduct a law from the original source. Hence, I do not follow any school of law; and I considered the differences in opinion of the scholars as nothing but a disaster, and hinder anybody to invoke or...

page-113-

implore for help from God though the Pious people, as it is nothing but an act of unbelievers. He reasserted that Al-Busiri to me is not a Muslim, because of his saying:

"O! The holder of the creatures I dont have anybody to take refuge in him except You"

He claimed that "I said, If I have the power to destroy the dome of the Prophet (salallaahu alaihi wasalaam) I will destroy it. If I have the power on Ka'bah I will take its gutter and reconstruct it into a modern one. He also stated that I prohibited visiting the graveyard of the Prophet (salallaahu alaihi wasalam) and I stopped the visitation of the grave of the parents and others. ANybody who take oath in anything but Allaah is a Kafir. And to me even Al-Faridh and Ibn Arabi are not Muslims, I also set " Dala ilu Khairati" on fire and book titled "Raudu Rayahiin" i.e "The Oasis of the basils" (is nothing but Oasis) of shaitan.

However, my answer to all these slanders against me on the said issues, is to say: Glory be to my Lord. This is a mere slander and defamation of image. Because, we are aware that before this man other people raised false accusation against the Prophet (salallaahu alaihi wasalam). They claimed that the Prophet  (salallaahu alaihi wasalam), was abusing Jesus son of Mary and other pious people. Those people who raised this blasphemy against the prophet (salallaahu alaihi wasalam) and this man share a common heart in telling lies and fabrication of evils against others.

These two examples shown above, include the failure of those opponents who confronted the followers of Sheikh..

page-114-

Muhammad Bin Abdul-Wahhab were defeated and after that they started accusing Sheikh Muhammad and his mission in order to create confusion and cause chaos among the people. This is because they could not say exactly what happened when the discussion was in session. They know that people will blame them. Thus, they resorted to telling lies against Shaikh Muhammad and his mission.

Some accusations were directed at him in the form of half statement of Sheikh Muhammad, or a saying which can take different meanings, they attributed such incomplete sentences to Sheikh Muhammad, just like somebody reading the first part of the verse from the Qur'an:

"Ah  woe unto worshippers." And keep quiet without reading the next verse. This kind of accusation can also include their saying that the followers of Muhammad bin Abdul Wahhab are not invoking prayers to the prophet (salallaahu alaihi wasalam) and they do not believe in his message; no sensible person can agree With it. It is not far from the truth that all people who wrote against Muhammad Bin Abdul Wahhab and his mission didnt read any of his books, be it in belief, jurisprudence, Islamic legal system, Tafsir (exegies) and Prophetic biography and he didn't have any discussion on any idea of the saying of Sheikh Muhammad. The people making such accusations were only.moved by their ulterior motives. Therefore, conveyed all defects and accusations passed against the ancient Wahhabiyya originated by Abdul...

Page-115-


Wahhab Bin Abdur Rehman Al Rustum the kharijite which was condemned by the knowledgeable scholars of his time, in maghrib and andalus attributed such false accusations to the real teachings of Muhammad Bin Abdul Wahhab who based his mission on the Noble Quran and Sunnah.

The two names are Abdul Wahhab Bin Abdur Rehman and Muhammad Bin Abdul Wahhab share something in common that is "Abdul-Wahhab". Abdul Wahhab bin Abdur Rehman because of his bad beliefs. The Ulama gave religious verdict against him and his organization (Al-Wahbiyya or Al-Wahhabiyya) and associates that Muslims must shun away from him.

The scholars of Maghrib who actively stood against any mission that is contrary to the teachings of Sunnah made important work in that  area by stopping any heretic ideology in the maghrib. The missions of Abul Wahhab bin Rustum  and the ideologies of Fatimids of Ubaiydys  were fought by such scholars. Also they strived to control their areas against the colonial invasion in North Africa and its environs. The  enemies of Islam do not like the pure teachings of the Prophet (salallaahu alaihi wassalaam) to be taken into cognizance. Such a mission that is Divine, simply, naturally penetrates into the minds and create a sense of changing and call people to harmony and unity; no power can destroy them. Therefore, they gathered their power together to annihilate the mission from sixteen (16) roots this can be traced in the writings of a number of ..

Page-116-

The Misconception of the Opponents

Thursday, March 19, 2015

Gamitin ang HIkmah pagdating sa Pagkakasalungat

Assalaamu Alaikum Warahmatullaahi Wabarakaatuh.

Hindi nakapagtataka kung may pagkakaiba ng opinyon ang mga pantas o scholar/ ulama sa mga usapin at alituntunin ng Islam [Masa'il Fiqhiyah] sanhi ng kanilang pagkakaiba ng pagkaunawa sa mga katibayan [Daleel] o sanhi ng pagkakaiba ng mga nauna pa sa kanila na mga pantas o maalam...

Dapat natin malaman na sa ganitong usapin ay isa lamang ang tama; subalit ang dalawang pantas na nagkasalungatan sa pagkaintindi ay pawang may gantimpala mula sa ALLAH, doble ang gantimpala ng nakatama at may gantimpala ang nagkamali sa pagkaintindi ng Daleel o katibayan at patatawarin ng Allah ay kanyang pagkakamali na sinikap niyang maunawaan ang tamang hatol o Huk'm.

Sinabi ng Sugo ng Allah [sumakanya ang kapayapaan]:" Kapag naghatol ang Hukom at nagsumikap [sa pagtuklas ng tamang hatol] at tama ang kanyang hatol ay doble ang kanyang gantimpala; at kapag nagbigay naman ng hatol at nagsumikap [sa pagtuklas ng tamang hatol] at nagkamal siya; mapapasakanya ang isang gantimpala". 

Al-Bukhari (6919), Muslim (4584).

...Ang mga naunang mga pantas/ maalam [ulama] ay nagkakaiba rin sila ng opinyon sa maraming usapin ngunit hindi naman ito humahantong sa pag-aaway, pagmumurahan, pang-aalipusta at pagpapahiya sa kapatid.

Sinabi ni Imam Ahmad bin Hanbal [Rahimahullah]:" Walang (naghirap) tumawid ng tulay papuntang Khurasan na tulad ni Ishaq bin Rahawey kahit na nasasalungat niya tayo sa ilang usapin. 

[Siyar A'alamin Nubala 11/ 371].

Sinabi ni Yunos bin Abdul A'ala:" Wala na akong nakitang mas matalino pa kay As-Shafi'e; isang araw nagdebate kami tungkol sa isang usapin at pagkatapos ay kami'y naghiwalay; at ako'y nasalubong, hinawakan ang aking kamay at sinabi:

" O ABU MUSA! HINDI BA MAAARING MAGING MAGKAPATID TAYO KAHIT NA HINDI TAYO NAGKASUNDO SA ISANG USAPIN?. 

[ Siyar A'alamin Nubala 9/19].

Sinabi naman ni Abu Haneefah:"... Ito ang ating opinyon at hindi natin ito ipinipilit sa sinuman, at hindi natin sinasabing dapat tanggapin ito ng sinuman nang sapilitan; kung sinuman ang mayroon pa sa kanya ang mas tama pa rito ay ipahayag lamang. 

[Al-intiqa 258].

kahit na sina Abu Bak'r at Omar sumakanila nawa ang kaluguran ng Allah ay minsa'y nagkakasalungat rin at hindi naman humahantong sa pag-aaway at pagputol ng kapatiran.

kaya! Aking ipinapayo, una sa aking sarili at sa lahat ng mga mananampalataya na sikaping magkaraoon ng tamang paraan kapag nasalungat niya ang kanyang kapatid sa isang usapin at laging gamitin ang HIKMAH (wisdom) upang maiparating ng tama ang katotohanan sa lahat ng tao. —


Sinaliksik ni: Salamodin D. Kasim


Wednesday, March 18, 2015

Ang Pagiging Mabuti sa mga Magulang ( بر الوالدين)


Ang sabi ni Allah: At itinagubilin namin sa tao na maging mabuti sa kanyang mga magulang…''

[Qur'an 29 :8 ]

"At iniatas ng iyong Panginoon na wala kayong sasambahin kundi Siya lamang at (inatasan Niya rin kayo ) na maging mabait sa mga magulang. Kung ang isa sa kanila o kapuwa sila ay dinatnan ng katandaan sa iyong piling huwag mo siyang pagsalitaan ng lapastangang pananalita at huwag mo silang bulwayan sa halip ay kausapin mo sila sa pamamagitan ng mapitagang pangungusap."

[Qur'an 17:23 ]


''At itinagubilin namin sa inyo na (maging masunurin at mabuti ) sa mga magulang. Ang kanyang ina ang nagdala sa kanya ( sa sinapupunan nito) na nanghina ng nanghina (noong siya’y ipinagbubuntis) at ang pag-awat sa pagpapasuso sa kanya ay tumagal ng dalawang taon. (Kaya) magpasalamat ka sa Akin (Allah) at sa iyong mga magulang…''

[Qur'an  31 : 14 ]


Ayon kay Abdullah bin Mas’ood (رضى الله عنه):’ Tinanong ko ang Propeta (صلى الله عليه وسلم): “Ano pong gawain ang pinakamainam?” Ang sabi niya: “Ang pagsasagawa ng Salah sa takdang sandali nito.” Ang sabi ko: “Ano pa po?” Ang sabi niya: “Ang paggawa ng mabuti sa mga magulang.” Ang sabi ko muli: “ Ano pa po?”Ang sabi niya: “Ang pakikipaglaban (Jihad) alang-alang kay Allah.”


Ayon kay Abu Hurayrah (رضى الله عنه): May isang lalaking dumating at nagsabi sa Sugo ni Allah (صلى الله عليه وسلم) na: “ O Sugo ni Allah’ sino po sa mga tao ang higit na karapat-dapat sa aking magandang pakikisama? Ang sabi niya (صلى الله عليه وسلم): “Ang iyong ina.” Ang sabi muli ng lalaki: “Sino pa po?”Ang sabi niya (صلى الله عليه وسلم): “ Ang iyong ina.” Ang sabi muli ng lalaki: “Sino pa po?”Ang sabi niya (صلى الله عليه وسلم): “ Ang iyong ina.” Ang sabi muli ng lalaki: “Sino pa po?”Ang sabi niya (صلى الله عليه وسلم): “ Ang iyong ama.”

Monday, March 2, 2015

Ang Katayuan ni Hesus sa ISLAM

Ang lahat ng papuri ay para sa Allah lamang, at ang kapayapaan at mapasa huling Propeta Muhammad (SAS).

Noong likhain ng Maykapal ang ating ama na si Adan, ang mga tao ay sumasamba sa nag-iisang Diyos.  Dahil iyon ang dakilang utos mula pa noong unang panahon, ang pagsamba sa Nag-iisang tagapaglikha, at ang pagsamba na ito ay sa pamamagitan ng pagkilalla sa kanya sa tamang paraan at sa pamamagitan ng pagsamba sa Kanya sa paraang Kanyang ipinag-utos.

Nguni’t sa katagalan, nanghimasok ang Satanas sa kanila upang sila ay kanyang maligaw mula sa tuwid na landas.  Kabilang sa mga taong ito ay ang mga taong mabubuti.  Nang sila ay mamatay, bumulong ang satanas sa mga tao:  Magtayo kayo ng mga monumento para sa kanila, upang sa tuwing makikita niyo ang mga ito, nagpapaalala sa inyo na gumawa ng mabuti.  At sa katagalan, nang mangamatay na ang mga taong gumawa ng monumento, hindi na alam ng mga sumunod na henerasayon kung bakit may mga REBULTONG nakatayo, at bumulong muli ang Satanas; ang mga rebultong yan ay may mga kapangyarihan, magbigay kayo ng pagpupugay at debosyon at sambahin niyo sila.  Kaya sinamba sila ng mga tao.  At nagpadala ang  Allah ng mga Propeta na sa tuwing ang mga tao, may mga gabay sa kanila sa tuwid na landas na pagsamba sa Nag-iisang Diyos.

Ipinadala Niya si Noe (Noah (AS)) upang ibalik ang mga tao sa Allah mula sa pagiging diboto ng mga ito sa mga rebulto.  Pagkawala ni Noe, muling bumalik nang mga tao sa pagiging diboto sa mga nilikha.  Kaya nagpadala muli Siya ng mga Propeta at mga sugo.  Kaya’t bumalik ang mga tao sa pagsamba sa tunay na Diyos, at pagkatapos ay natatangay na naman sila ng satanas sa pagsamba sa mga huwad na diyus-diyusan.  At ganoon ang takbo ng panahon, papalit-palit, ika nga sa kasabihan: “history repeats itself”.

Kabilang sa mga Propeta at sugo na ipadala ng Allah upanggabayan ang kanilang mga tao o bayan mula sa pagsamba sa mgahuwad na diyus-diyusan ay: Noe,  Saleh,  Hud,  Abraham, lot,  Ismael,  Isaac,  Jacob,  Joseph,  Joseph,  Jonah,  Moises,  Aaron, David,  Solomon,  Juan Bautista, Hesu Kristo at ang pinaka-huling Propeta na si Muhammad (sumakanila nawa ang kapayapaan).

At kabilang sa mga propeta at mensaherong ito ay si Hesu kristo (sumakanya nawa ang kapayapaan).  Dahil siya ay napapaloob sa mga linya ng mga Propeta na ipinadala upang ibalik ang kanyang mga bayan muli sa Allah.

Sabi ni hesus sa Qur’an:
“Sabi  niya (Hesus): “Ako ay alipin ng Allah, binigay sa akin ang Aklat (Ebanghelyo) at ginawa akong propeta”.

At sinabi din ng Bibliya;
“Ito ay si Hesusang propeta sa Nazaret” (Mateo 21:11)
“Si Hesus, na isang propeta…”(Lukas 24:19)

At ayon din  sa salita ni Hesus na hindi siya dumating dumating upang baguhin ang batas, bagkus upang ituloy at ipatupad ang batas na pagsamba sa Nag-iisang tagapaglikha.

Ayon sa turo ng Isalm tungkol sa katayuan ni Hesus, siya ay mula sa lahi ni Propeta Abraham mula sa anak niyang si Isaac at mula sa anak nitong si Jacob.  Linya ng mga Propeta.

Ang kuwento ni Maria bago at pagkatapos maisilang si Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan) ayon sa Qur’an 19:16.

Na noong si Maria ay nag-iisa sa silid upang siya ay mag-alay ng mga debosyon at panalangin sa Allah, Dumating sa kanya ang Anghel Gabriel sa porma ng isang tao.  At nagparating sa kanya ng magandang balita.  Na si Maria ay magkaroon ng anak na lalaki.

At nagtaka si Maria: “Paano ako magkaroon ng anak samantalang wala namang lalaking humawak sa akin?.

Ang sabi ng “sabi ng iyong Panginoon; “iyon ay madali lamng para sa akin.”

Kaya sa kapangyarihan at kapahintulutan ng allah, si Maria ay nagdalantao, na siya si Hesus (sumakanay nawa ang kapayapaan). At ayon pa rin sa Qur’an, nang isilang ni Maria si Propeta Hesus, dahil sa hirap na dala ng panganganak, sinabi sa kanya ng Anghel na ugain ang puno ng datiles at ginawa nga niya ito.  At nangalaglag ang mga bunga nito sa kanya para makain niya.  At sa pagbalik ni Maria sa kanyang bayan kasama ang sanggol na si hesus, nagtaka ang mga tao.  At kanilang Inakusahan si Maria, dahil nga siya ay nagkaroon ng anak samantalang wala naman siyang asawa.  At sa puntong iyon, bilang pangangalaga ng Allah sa kanyang alipin na si Maria, ay pinagsalita niya si Hesus habang ito ay nasa kanyang duyan; “Ako ang alipin ng Allah, binigay sa akin ang aklat at ginawa akong Propeta, at  ginawa  akong  mabiyaya  saan  man  ako  maparoon, at ipinag-utos sa akin ang pagdarasal at kawang-gawa habang ako ay nabubuhay.”   At iyon ang unang himala na  pinamalas ni Propeta Hesus, ang pagtatanggol sa kanyang ina mula sa bintang ng mga tao.

At sa paglaki ni Hesus kanyang ipinagaral na sumamba lamang sa nag-iisang Diyos na Tagapaglikha.  At ganoon din ay pinahintulutan siya ng Allah na magpamalas ng iilang mga himala upang patunayan na siya ay sugo ng Panginoon.  Kabilang ang pagbuhay ng mga patay, pagpapagaling ng mga ketongin, papapadilat ng mga bulag, at marami pa.

At sa kanyang pangangaral, nagkaroon ng inggit ang mga matataas na pinuno ng simbahan ng mga hudyo, at hanggang sa kanilang binalak na patayin si Kristo.

Nguni’t HINDI ito pinayagan ng Allah.  Bagkus ay inangat si Hesus sa pangalawang langit,  Buhay at hindi dumanas ng kamatayan.  Bagkus ay ibang tao ang apinamukha sa kanila ng Allah at siya ay kanilang kanilang pinako.  Sabni sa Qur’an: “At hindi nila siya napatay, at hindi naipako, Nguni’t ipinamukha lamang sa kanila.” At siya ay babalik muli, upang ipagpatulo ang kanyang buhay sa mundo, na kung saan ay tinawag na muling pagbalik ni Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan).
Katayuan niya sa Islam

Sinabi ng Allah na sinabi ni Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan):
“O mga angkan ni Israel, katotohanan na ako ay isang sugo ng Allah sa inyo.  Na aking pinatunayan ang Torah, at tagapagdala ng magandang balita sa inyo ng isang sugo pagkatapos ko na ang pangalan ay Ahmad (Muhammad).”

Sa madaling sabi: si Hesus ay isang Sugo para sa mga Israel. At hindi para kanino pa man.  “Hindi ako ipinadala liban sa naliligaw na tupa  ng Israel.” Bibliya.

Isang dakilang sugo Propeta ng Allah,  na sa kanaya rin ipinagkaloob ang salita ng Allah sa Aklat o Kapahayagan ng Ebanghelyo.  Wala siyang ipinagkaiba sa kanyang mga ninuno, Abraham, David…

At sa katuruan ng Islam; Si Hesus ay isang tao, Kakaiba nga lang ang paraan ng paglikha sa kanaya, ngunit siya pa rin ay tao.  Tulad lamang ni adan at ni Eba, ibang paraan ang paglikha sa kanila, nguni’t sila ay mga tao.  Ganoon din na sinabi ng Allah; “Hindi nararapat sa Allah na magkaroon Siya ng Anak, kaluwalhatian  sa kanya, kapag mayroon Siyang ninais mangyari, sasabihin lamang Niya: “kun!” mangyari at ito nga ang mangyayari.”

At si Hesus din ay hindi kabahagi ng maykapal na Tagapaglikha sa Kanyang pagka-Diyos. Siya ay isang Propeta, Sugo, at Alipin ng Allah.  Ipinadala siya sa Israel.  Kaya nararapat lamang na hindi tayo mag-alay ng anumang debosyon,  o pag-aalay o pagsamba sa kanya.

Aklat bibliya (Sampung utos) sabi ng tagapaglikha:

“Huwag kayong sasamba ng ibang Diyos liban sa akin.’

Sabi ng Allah sa Qur’an:

“Walang Diyos maliban sa Akin, kaya sambahin Ako lamang.”

ISLAMIC GUIDANCE CENTER – HAIL
Tel. No.: 06 5310116 / 06 5334748, Fax No.; 06 543 2211, P.O.Box; 2843

Saturday, February 28, 2015

At ang mga Araw na lumipas kailanman ay hindi na babalik

Kung Kagahapon ikaw ay nasadlak sa Pagkakamali,Kung Gayon humanap ka ng ibang magagandang magawa habang ikaw ay nagpapasalamat;
At Huwag antalain ang magandang gawain ngayon na para sa bukas, Maaring darating ang bukas habang ikaw ay binawian, Dahil kung gagawin mo ang pag-aalaga sa kasalukuyan, ito ay mapapakinabangan mo.
"AT ANG MGA ARAW NA LUMIPAS KAILANMAN AY HINDI NA BABALIK"
- ‘Abdullah bin Muhammad al-Ash’ari al-Madini

Wednesday, January 28, 2015

Page 107-111 (Correction of the Historical Errors About AL-WAHHABIYYAH)

These people, had for long continued flipping over the pages of Islamic history from cover to cover, so as to detect any short coming of Islam or less to find mischievous people from among the Muslims who could be supported technically, materially and financially to enable them actualize their insidious goals. Both these orientalists and those evil people parading as Muslims belong to the same class, and their sole intention is to destroy Islam. These combined together to confuse the minds of the masses who can neither read nor write or even understand. At the same time they went about vilifying the mission that emerged in the Arabian Peninsula from the Kharajites of North Africa. And the scholars of North Africa fought against this sect even before the advent of Muhammad Bin Abdul-Wahhab. However, for these lies to hold ground they fabricated falsehood against Muhammad Bin Abdul-Wahhab and his followers.

Moreover, Muhammad Bin Abdul-Wahhab, in most of his treatises, refuted and replied these falsehood and rumours spread against him. The great scholars from Morocco who performed pilgrimage in the year 1226 AH were aware of the distortion of facts, to the detriment of this mission through the dialogue held between Al-Maula Abu Ishaq Bin Sultan, Al-Maula Suleiman and Imam Sa'ud Bin Abdul-Aziz after demise of Sheikh Mohammad Bin Abdul-Wahhab for long. History books of Magrib include this event, which...

page-107-

categorically expose the bias andood falsehood fabricated against Muhammad Bin Abdul-Wahhab. To this  extent, all the scholars agreed that his mission is a true teaching of Porphet Muhammad (salla Allaahu alaihi wasallam) and his pious followers.

Imam Ibrahim, Bin Sultan Suleiman, who led the delegation, 'see eye to eye' with the mission at the end of the dialogue. But, those power hungry scholars in religious garb, and those who follow their desires continue to further exaggerate the fabricated falsehood and rumours spread against the mission.

As such, if a person with an objective sense of reasoning take a look at the Wahhabiyya of Muhammad Bin Abdul-Wahhab, will reason with the fact that his name is Muhammad and to link him with that would have been   named Muhammadiya (not Wahhabiya). But had it been called Muhammadiya the movement  will reflect upon the Prophet (salallaahu alaihi wasallam), thereby, rendering the action of the perpetrators of these evil ineffective, whose goal is never actualized. Also, the father of Muhammad neither formed a movement nor did he sent on for a mission, therefore to attribute any movement to him is unjustifiable. In short, the main objectives of this mission of Muhammad Bin Abdul-Wahhab, who based his teachings on the pious predecessors' teachings imply a great intellectual acrobatism and historical distortion.

page-108-  

Furthermore, the masses find it difficult to distinguish between the two names that is, Abdul-Wahhab Bin Abdur Rehman and MUhammad BIn ABdul-Wahhab. Owing to this, they (mischievous people) ensured that the old Wahhabiya and its evils are attributed to Muhammad Bin Abdul-Wahhab, so as to tarnish the image as well as to crumble down the mission. This come to lime light as inferred from the reports and documents of Ibrahim Pasha dispatched to Muhammad Ali in Egyot; and some writings of the Ottoman officers some nicknames such as:- Al-Wahhabiyya, the Kharijites, the heretics against the mission of Muhammad Bin Abdul-Wahhab at that period .

This class of people, worked hand in hand to mislead the masses regarding anything to do with the mission of Muhammad Bin Abdul-Wahhab. It might be method of preaching (adopeted by Muhammad bin Abdul-Wahhab) seems new to the public and to verify him is easy, thereby, causing the gullible minds to accept anthing against it. This is clear, the similitude of which is seen in the Qur'an and the Biography of the Prophet (salallaahu alaihi wasallam) with the enemies of Islam, at the initial stage, when he (salallaahu alaihi wasallaam) preached Islam. This is one hand and in another, a similar observation can be made in the contemporary period, as any group of youths group that hold the real to as fanatics or extremists, and a number of nicknames are adopted to refer to them, deliberately aimed at..

page-109- 

crippling the religious zeal in their minds; at the same time to create a line of distinction between them and those who do not understand.

In every place and period of time, the masses who form the majority always demand an explanation from the government on anything to do with new happenings. As soon as the mission came to lime light, the scholars at that time, majority of whom were after wordly materials, found it easy to hide the truth bu instigating the masses to shun away or even fight against the mission since their mind is already confused. That is why we see this good mission is therefore, rendered a division or tagged as a hectic sect.

Of course, this misconception ring bells in the minds of the authority of the Ottoman government. Since, the mother of one of the Ottoman leaders had once been upset when Abdullaah Bin Sa'ud defeated Ottoman army in a place called Wadi Safara, between Al-Madinah Al-Munawwarah and Yanbo.

While in other Muslim countries, they were able to associate the mission with whatever bad they deem it fit at tthe forefront in attacking the truth. These sycophants have no direction, other than accumulation of material wealth. At the same time they want assume leadership over the ignorant who do not have a through understanding of their religion, as well as, the hidden motives of these pretenders.

page-110-

Thus, the Prophet (salallaahu alaihi wasallaam) warned against ill-effect of scholars, and the wrongdoers, who deviate and cause others to deviate.

These classes of people who waged war against the mission have touched the most significant aspect of people's life i.e. religion; most specially those who do not know and could not trace the original source, hence, they gullibly accept whatever comes into their way.

The said class of people joined hands together, in order to cause confusion to the detriment of the new mission, whose sole aim is to unite the Muslims under one umbrella, rejecting all forms of superstition, enlightening the minds of the public, directing people to learn. As education is the foundation of the mission. Thus, knowledge is set to be the first and foremost in the activities of the mission at Dar'iya, according to Ibn Ghannam and Ibn Bishr in their history of this mission, as the adherents of the mission are highly desirous in learning. The Sheikhs disciples divided their time between learning and earning their livelihood as shown below:

After Fajr prayer to noon is for learning.

From noon to Zuhr is for work and farming.

From Zuhr to Asr-break.

Asr to Maghrib work.

Maghrib to Isha'-educational circles, research and debate.

page-111-